
اپیزود، شماره چهار - مهمترین چیزی که هیچکس به ما یاد نداد
بخشها ۷
خلاصه
گوینده بحث را با دنیای درونی، یعنی احساسات، باورها و افکار آغاز میکند و افکار را مهمترین بخش آن میداند، چون به گفتهٔ او افکار واقعیت زندگی هر کس را میسازند. او میگوید این نکته در مدرسه و دانشگاه به او آموخته نشده است و به سخنی منسوب به بودا و ابیاتی از مولانا دربارهٔ اندیشه اشاره میکند. برای نشان دادن این اصل، از دوستی قدیمی میگوید که همیشه از بدی دیگران در حق خودش گله داشت و پس از پانزده سال همان گلایهها را با مثالهای تازهتر تکرار کرد. گوینده این را نمونهٔ باوری میداند که برای خود شواهد جدید پیدا میکند و قویتر میشود. سپس توصیه میکند ابتدا به افکار توجه کنیم تا بدانیم چه میگویند. راه پس از آن تغییر دادن افکار نیست؛ باید آنها را تماشا کرد، با آنها بحث نکرد و به آنها فکر نکرد. او این کار را سخت و نیازمند سالها تمرین میداند و میگوید هر بار شناسایی یک فکر از قدرتش میکاهد. در پایان میگوید وقتی از ذهن فاصله بگیریم، ذهن از دشمن به همراه تبدیل میشود و بیشتر مشکلات از افکاری مثل حسودی، ترس و نگرانی برمیخیزد.
- گوینده افکار را مهمترین جزء دنیای درونی میداند و میگوید واقعیت زندگی هر کس را میسازند.
- به باور او این اصل را بزرگان بسیاری گفتهاند، اما در مدرسه و دانشگاه به او آموخته نشد.
- داستان دوست قدیمی او نشان میدهد باور قدیمی برای خود شواهد تازه پیدا میکند.
- گام اول آگاه شدن از افکار با توجه کردن به آنهاست، و گام بعد تغییر دادنشان نیست بلکه گوش ندادن به آنهاست.
- او این مسیر را تدریجی و سالها تمرین میداند و هر بار شناسایی یک فکر را کاهش قدرت آن میشمارد.
- گوینده ذهن را به مخلوطکنی تشبیه میکند که برقش توجه ماست و بسیاری از مشکلات را برآمده از افکار میداند.
- بودا
- مولانا
دربارهٔ این اپیزود
تو این اپیزود حسین توضیح میده که چطور افکار واقعیت رندگی رو میسازن و مسیر رهایی رو نشونت میده و یه داستان قدیمیم از یکی از دوستانش تعریف میکنه
--- Send in a voice message: https://anchor.fm/hosein-arabzadeh/message Support this podcast: https://anchor.fm/hosein-arabzadeh/support