
آینده و اضطراب: تکامل و تفکر واگرا - بخش اول
دانستنیهای این اپیزود ۲
روی زمانِ هر دانستنی بزن تا از همان لحظه گوش بدهی.
بهترین مثالی که من براش میتوانم پیدا بکنم، گیاهان و جانورانی هستند که بذر خیلی زیادی تولید میکنند یا نوزادان و فرزندان خیلی زیادی تولید میکنند با تکثیر جنسی. هر کدام از آن دونههایی که گل قاصد تولید میکنه، در حقیقت یه پکیج کوچولو از ماده ژنتیکی است، که یه خورده با برادرخواهراش با بذرا و دونههای دیگر فرق دارد، و در حقیقت هر کدام اینها مثل یک احتمال، پاسخ به یک احتمال، یک گزینه برای آینده طراحی شدند. مثلاً یکی از این دونه ممکن است که به رطوبت حساس باشد و نسبت به خشکی مقاوم باشد یا یک دونه ممکن است که در مقابل اسیدیته محیط، مقاومت بیشتری داشته باشد از بقیه. پدر و مادر این گزینههای مختلف را به تعداد بسیار زیاد تولید میکنند و در حقیقت دارند از یک نوع تفکر واگرای طبیعی و تکاملی استفاده میکنند. و هر کدام این بچهها را روانه آینده میکنند به امید اینکه هر کدام این آیندهها اتفاق افتاد براش گزینهای وجود داشته باشد و ژنوم اون جاندار از بین نره.
اینجوری نبود که مغز جداگانه توسعه پیدا بکنه، در خلوت مثل یک فیلسوف بشینه مراقبه بکنه و به نتایج مختلف برسه. این یک چرخه بود، یک لوپ بود که در آن ابزار مغز را توسعه میداد و مغز ابذارها را توسعه میداد و هرچه ابذارها بهتر میشدند، در حقیقت خلاقیت ما و ایماجینیشن ما قوه تصور خیال ما نسبت به ابذارها گسترش پیدا میکرد. و این صرفاً یک تئوری نیستش، حتی در گونههای دیگری که بسیار با ما فاصله دارند و بسیار با ما فرق دارند مثلاً نرمتنانی مثل اختاپوس و سرپایان به دلیل اینکه اندامهایشون، پاهایشون، ابتکار عمل خیلی خیلی زیادی ایجاد میکنند، جالبه که اونها هم به نوعی هوش دست پیدا کردند. میدانیم که اختاپوسها اونقدر باهوش هستند که میتوانند اگر درون بطری قرار بگیرند از داخل بطری در و باز بکنند یا از اسباب بازی خوششون میآید، یا حتی اخلاقهای درونگرا و برونگرا دارند. ویژگیهای بسیار شگفتانگیزی دارند که یکی از مهمترین تئوریها در موردش اینه که به دلیل قدرت آزادی عمل و ابتکار عمل فیزیکی که داشتند، این مغز در یک تانگو، در یک رقص مشترک با اندام رشد کرد.
بخشها ۶
دربارهٔ این اپیزود
این مطلب نخستین بار در مجموعه صبح خلاق منتشر شده است.
در بخش اول از سخنرانی تفکر واگرا به ترس از آینده، دو راهی ها و ترس از عقب افتادن از جماعت میپردازیم و این سوال را می پرسیم که آیا پیشرفت آینده را روشنتر و پیش بینی پذیرتر کرده است یا خیر. و سپس به بررسی بازتاب این موضوع در ادبیات و فلسفه میپردازیم: مفاهیم دلهره و اضطراب و تهوع در اگزیستانسیالیسم به همین موضوع اشاره میکنند. در ادامه تفکر همگرا و واگرا معرفی میشوند و فلسفه تکاملی و زیستی و مدیاتورهای شیمیایی مربط به آن بررسی می شود.
ویدیوی این پادکست را می توانید اینجا تماشا کنید:
https://instagram.com/dr_iman_fani
https://telegram.me/dr_iman_fani
#تفکر_واگرا
#نقش_ابزار_در_تکامل
#ایمان_فانی
#creative_mornings
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.