
ایران و اسرائیل در دوره پهلوی
دانستنیهای این اپیزود ۶
روی زمانِ هر دانستنی بزن تا از همان لحظه گوش بدهی.
دولت ایران با پیشنهادی این طرح از هیچکدام از اقوام عرب و یهودی طرفداری نکرده بود و کاملاً نقش بیطرفی را بازی کرده بود. نمایندگان ایران فکر میکردند که چون اعراب با طرح تقسیم فلسطین مخالفت میکنند، شاید طرح آنها را که حافظ مناسبات بود، شاید طرح آنها را که حافظ منافع آنها هم هست بپذیرند.
علنی کردن رابطه ایران با واکنش شدید جمال عبدالناصر رئیسجمهوری مصر روبهرو شد. دوستی ایران به یکی از مستندات اصلی تبلیغات ضد ایرانی او و همفکران ملیگرای عربش تبدیل شد. جمال اصرار داشت ایران باید نهتنها رابطهی خودش با اسرائیل را قطع کند که حتی رابطهی خصمانهای با ما داشته باشد و علیه آن موضع بگیرد.
مصطفی عدل، نماینده وقت ایران در مجمع عمومی با این پیشنهاد رسماً مخالفت کرد. او به مجمع گفت که اکثریت ساکنان فلسطین اعراب تشکیل میدهند و اجرای هر تصمیمی در این سرزمین باید منوط به نظر اکثریت ساکنان آن باشد. ایران میگفت که سازمان ملل باید بر اساس اصل تساوی حقوق و خودمختاری ملل، طبق منشور ملل متحد فلسطینیها را در تعیین سرنوشت خودشان آزاد بگذارد و هر طرحی که خلاف اراده اکثریت تحمیل و اجرا شود، زمینه بروز کشمکش با ابعاد بینالمللی در خاورمیانه را فراهم میکند. فهمیدی چی گفت؟ گفت هر طرحی که خلاف اراده اکثریت تحمیل و اجرا شود، زمینه بروز کشمکشی با ابعاد بینالمللی را در خاورمیانه فراهم میکند. شاید این بزرگترین پیشبینی تاریخ بود که به واقعیت تبدیل شد و الان دههها است که شاهد این موضوعیم.
به نظر من سیاست شاه و کلاً سیاست ایران اینجوری بود که میخواست هر دو طرف را داشته باشد، هم رابطه با اسرائیلی که در آمریکا نفوذ داشت و شاه رابطهاش با آمریکا نزدیک بود یا میخواست نزدیکتر شود هم به خاطر حفظ رابطهٔ دوستانه با اعراب که همسایگان اصلی ایران بودند ناگزیر بود که از مردم فلسطین حمایت کند. در واقع این سیاست یکجوری یکی به نعل یکی به میخ بود.
ایران دلایلی برای نزدیکی به اسرائیل داشت، مهمترینش هم گسترش موج ملیگرایی عرب در خاورمیانه بود. عراق از یک سمت برای ایران شاخوشانه میکشید، مصر و جمال عبدالناصر که خودش رهبر عربها میدانست از یک طرف. این موارد باعث شد ایران بخواهد بیشتر با آمریکا نزدیک شود و برای نزدیکی با آمریکا باید روابطش با اسرائیل بهبود میداد. و این کار را کرد و در زمینههای مختلف روابط را با اسرائیل گسترش داد، بخصوص در بخش نظامی و اطلاعاتی. ایران و اسرائیل از سمت آمریکا خوب حمایت میشدند، تقویت روابط این دو کشور برای آمریکا اهمیت زیادی داشت، چون اینها در واقع سدی بودند در برابر نفوذ شوروی و ملیگراییهای رادیکال عرب در خاورمیانه.
یک دلیلش این بود که فرمانی موسوم به حکم رازداری از سمت نخستوزیر اسرائیل به امضا رسید که انتشار جزییات این دعوای حقوقی را به دلیل مضر بودن برای امنیت داخلی و روابط خارجه ممنوع کرد.
بخشها ۱۸
دربارهٔ این اپیزود
در زمان پهلوی، روابط ایران و اسرائیل بهطور غیررسمی و در چارچوب منافع مشترک، به ویژه در زمینههای نظامی و اطلاعاتی، شکل گرفت. هرچند این روابط بهطور علنی مطرح نمیشد، اما همکاریهای پشت پرده در مسائل امنیتی و انرژی میان دو کشور برقرار بود. این همکاریها تا زمان انقلاب ۱۳۵۷ ادامه داشت و پس از آن با تغییر سیاستهای ایران به طور کامل قطع شد
در این اپیزود ما به رابطه ایران و اسرائیل در دوران پهلوی می پردازیم.
----------------------------------
اسپانسر
وبسایت نتباکس: https://netbox.info
-----------------------------------
ما برای ادامه راه نیم نگاهی به حمایت های شما داریم
داخل و خارج از ایران : حمایت مالی از راوکست
-----------------------------------
سایت و شبکه های اجتماعی راوکست
Youtube.com/@ravcast یوتوب راوکست
سایت . اینستاگرام . توییتر . تلگرام
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.