
مغز ایدئولوژیک
دانستنیهای این اپیزود ۲
روی زمانِ هر دانستنی بزن تا از همان لحظه گوش بدهی.
مارکس بر این باور بود که ایدیولوژی مثل هواییه که تنفس میکنیم، یه چیز جدانشدنی از زندگی ما، چیزی که بدون اون نمیتوانیم و نمیخواهیم که زندگی کنیم. ما از همان ابتدا در فضایی مملو از ساختارهای ایدیولوژیک زاده میشیم، بعدشم در همان بستر بزرگ میشیم. تو این فرآیند، ایدیولوژی آرومآروم در همهی عرصههای ذهنی ما نفوذ میکند و سراسر زندگی فکری ما را شکل میدهد. از دید مارکس و انگلس، ایدیولوژی مقدم بر آگاهی انسانه. با این حال فرمولبندی مارکس بیشتر از آنی که بخواد یه پاسخ روشنی را مطرح کند، پرسشهای خوبی را مطرح کرد. پرسشها این بود. اگه ایدیولوژی تا این اندازه فراگیره، خب، آیا میشود از دستش فرار کرد؟ آیا امکان دارد از ایدیولوژیهای خودمون جدا بشیم بدون اینکه دوباره در دام یک ایدیولوژی دیگه بیفتیم؟ اصلاً ایدیولوژی چطور در مغز ما نفوذ میکند؟ آیا شستشوی مغزی ایدیولوژیک قابل بازگشت یا پاک شدن هست؟ بریم ببینیم که پاسخ به این پرسشها چیه؟
به طور خلاصه، دوپامین مسیر یادگیری، واکنشها، عادتها و حتی اعتیادهای ما را تعیین میکند. حالا افراد انعطافناپذیر دارای ژنهای خاصیاند که نحوهٔ توزیع دوپامین در مغز را تحت تاثیر قرار میدهد. در بزرگترین مطالعهای که در این خصوص تا به حال انجام شده و شامل هزاران شرکتکننده بریتانیایی بوده، محققا متوجه شدند کسایی که از نظر شناختی انعطافناپذیرند و گرایش به دگماتیسم دارند، به طور ژنتیکی مستعد تمرکز کمتر دوپامین در قشر پیشپیشانی مغز، یعنی مرکز تصمیمگیری مغز هستند، و تمرکز بیشتر دوپامین تو این افراد در بخش میانی مغزه، جایی که غریزههای آنی ما را کنترل میکند. و از اونور کسایی که انعطافپذیرند، اغلب به طور ژنتیکی مستعد تمرکز دوپامین در قشر پیشپیشانی مغز یعنی مرکز تصمیمگیری مغزند. این یافته خیلی مهمیه، ولی آیا به این معنیه که همه چیز از قبل تعیین شده؟ اگه دوپامین من در مغز میانی متمرکز باشه نه در قشر پیشپیشانی مغز که مرکز تصمیمگیریه، آیا در این حالت من محکومم به انعطافناپذیری ذهنی و دگماندیشی؟
بخشها ۲۸
دربارهٔ این اپیزود
Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.