داستان زندگی رضاشاه قسمت سوم

پس ما دو تا جریان مهم کودتا را داریم بررسی می‌کنیم که همز‌مان داره پیش می‌رود ولی هنوز به هم نرسیده. اولیش آیرون‌سایدی که رضاخان را به عنوان نجات‌دهنده و گزینه‌ی نظامی کودتا مدنظر داره و خود رضاخان هم مثل خیلی‌های دیگر نقشه‌های در سر داره که با کمک آیرون‌ساید داره نقشه‌هاشو پیش می‌بره. دومین جریانم به آقای نورمن وزیرمختار انگلیس اختصاص دارد، که ایشون سیدضیا را به عنوان گزینه‌ی نجات‌دهنده مدنظر دارد، و سیدضیا هم آمادگی هر کاری که بهش بسپارند را دارد. این در حالی بود که در لندن، وزیر امور خارجه انگلیس و دولت این کشور، هیچ اطلاعی از اتفاقات نداشتند. این دو جریان موفق شدند کودتای سوم اسفند هزار و دویست و نود و نه رو رقم بزنند و نیروهای قذاق به رهبری رضاخان تونستند بدون هیچ مقاومت قابل ذکری تهران را تصرف کنند.

لورین نه تنها توانست ارزیابی دقیق‌تر و واقع‌بینانه‌تری از اوضاع ایران پیدا کند، بلکه برخلاف نورمن، موفق شد به لندن بقبولونه که دیگه نمی‌شود سیاست گذشته را ادامه داد. اوضاع فرق کرده و باید ما هم سیاستمون تغییر کنه.

اما با این حال، آن خیلی خوب می‌دونست که هنوز نصف راه را رفته و نیمه‌ی جنوبی ایران هنوز دست‌نخورده باقی‌مانده و دولت و ارتش ایران تسلطی روشون ندارد. پس تمرکز سردارسپه رفت به سمت جنوب ایران. از اینجا به بعد مسیله‌ی اصلی برای رضاخان، زیر فر‌مان بردن قشقایی‌ها در فارس و اختیاری‌ها در مرکز و جنوب غرب و بالاخره و از همه مهم‌تر، عشایر عرب و شیخ‌خزعل در خوزستان بود. شیخ‌خزعلی که هیچ‌کدام از دولت‌هایی که سر کار می‌آمدند، فکرش هم نمی‌کردند که بخوان جلوش وایسن.

سیدضیا تصمیم گرفته بود که برای جلب رضایت انگلیس، یه سری افسرهای انگلیسی برای ارتش استخدام کنه، و می‌دونست که رضاخان با این کار مخالفه، برای همینم، روز اول اردیبهشت هزار و سیصد، بیست نفر از افسرهای انگلیسی که سیدضیا استخدامشون کرده بود، بدون اطلاع رضاخان اعزام شدن به قزوین. رضاخان علنا گفت که افسرهای انگلیسی را به کار نمی‌گیره که هیچ … تازه، چندتاییم که از قبل تو قذاق خونه ماندن هم بیرون می‌کنه. رضاخان اینطور استدلال کرد که مردم استخدام افسرای انگلیسی را تلاش تازه‌ای برای تجدید قرارداد هزار و نهصد و نوزده می دونند و این موضوع را برنمی‌تابند.