
شاه اسماعیل صفوی قسمت 3/1خداوندِ چهارده ساله
بخشها ۱۱
خلاصه
این قسمت نخست از زندگینامهٔ شاه اسماعیل صفوی است و بر پایهٔ کتابی از منوچهر پارسادوست روایت میشود. گوینده نخست از تبار مادری او میگوید: مادربزرگی مسیحی اهل ترابوزان و مادری که پس از کشتهشدن خانواده و پدر و برادر، با انگیزهٔ انتقام فرزندش را پرورش داد. کودکی او در لاهیجان، در محیطی شیعی و متعصب و در میان بزرگان قزلباش گذشت؛ آنجا آموزش دینی دید و شکار و فنون رزم را آموخت و در سیزدهسالگی به قصد قیام از شهر بیرون رفت. او با هفت نفر از صوفیان به سوی آذربایجان راه افتاد. در اردبیل و تالش جای ماندن نیافت، اما در مسیر ارزنجان هفت هزار نیروی تازه به او پیوستند. به روایت گوینده، پس از خوابی که آن را وحی نامید، به شروان حمله کرد، حاکم آنجا را شکست داد و سپس باکو را گرفت. با شکست فرمانده آقویونلوها وارد تبریز شد و در چهاردهسالگی تاج گذاشت. فرمان رسمیشدن تشیع با مخالفت بزرگان و بسیاری از علمای شیعه روبهرو شد، ولی با زور و ترس اجرا شد. گوینده از کشتار، آزار مردم و فرار بسیاری از ساکنان آذربایجان یاد میکند و به گزارش یک بازرگان ونیزی از آن روزها اشاره دارد.
- مادربزرگ مادری او زنی مسیحی از ترابوزان بود که به شرط حفظ دینش همسر پادشاه آقویونلوها شد.
- پس از کشتهشدن پدر و برادران، مادرش او را با انگیزهٔ انتقام در لاهیجان پرورش داد.
- او تا سیزدهسالگی در لاهیجان ماند، آموزش دینی و رزمی دید و آخرین امید صوفیان صفوی برای انتقام شد.
- با هفت همراه از لاهیجان رفت؛ مردم گیلان با وجود شیعهبودن به او نپیوستند و در مسیر ارزنجان هفت هزار نیرو یافت.
- پس از خوابی که آن را وحی خواند، به شروان حمله کرد و حاکم آنجا را شکست داد.
- پس از گرفتن باکو و پیروزی بر فرمانده آقویونلوها، در تبریز تاج گذاشت و خود را شاهنشاه ایران خواند.
- رسمیشدن تشیع با اجبار، کشتار و فرار مردم آذربایجان همراه بود.
- منوچهر پارسادوست
- لاهیجان
- تبریز
- اردبیل
- شروان
- باکو
- گیلان
- آذربایجان
- ارزنجان
- ترابوزان
دربارهٔ این اپیزود
.