
اسکندر مقدونی _ قسمت 2_3 - سقوط هخامنشیان
دانستنیهای این اپیزود ۲
روی زمانِ هر دانستنی بزن تا از همان لحظه گوش بدهی.
جنگ بسیار خونین بود. ایرانیها ارابههایی داشتند معروف به ارابههای داسدار. طراحی این ارابهها، ابتکار داریوش سوم بود. همین ارابههای داسدار، توانستند تعداد زیادی از قوای مقدونی را از بین ببرند. خیلی زود مشخص شد که سپاه اسکندر به بنبست خورده. اسکندر با نیروهای ذخیره شخصا وارد میدون شد. هدفش این بود که با داریوش نبرد کنه. گفته میشه در همین میدون جنگ بود که یک نبرد تن به تن، بین اسکندر و داریوش اتفاق افتاد. رفتهرفته نیروهای مقدونی برتری خودشون را به اثبات رساندند، و داریوش هم فهمید که حریف اسکندر نمیشه. داریوش به همراه یارانش میدون جنگ را ترک کرد و به سمت بابل عقبنشینی میکرد. سپاه مقدونی با اقتدار کامل و ظرف مدت کوتاهی، پیروز نبرد گوگمل شد. مورخین اعتقاد دارند، فرار داریوش سوم در بحبوحهی جنگ عامل اصلی ازهمپاشیدگی سپاه ایران بود. داریوش نتوانست به درستی میدون جنگ را مدیریت کند و یک جورایی خیلی راحت، پیروزی را تقدیم به اسکندر کرد.
اقامت اسکندر در بابل، سی و چهار روز طول کشید. اونها کلی دختر و زن جوان در اختیار اسکندر و یارانش قرار دادند، و اسکندر مدام مشغول لهو و لعب و میگساری بود. سپاهیانش هم در این مدت یک مقدار سست شده بودند ولی جای نگرانی نداشت چون چند هزار نیروی ذخیره و تازهنفس قرار بود به سپاه اسکندر ملحق بشوند. در این بین، خائنین به ایران را هم میشد اضافه کرد، افرادی که در بابل بودند و تصمیم گرفتند در سپاه اسکندر بجنگند. اسکندر که حالا ثروت عظیمی دست پیدا کرده بود، با خیال راحت به سمت شوش به راه افتاد. شوش هم یکی دیگه از شهرهای مهم در دوران باستان بود. تا همین جای کار از امپراتوری هخامنشیان تنها یک اسم باقی مانده بود، چون سایر نواحی هم توسط فرستادگان اسکندر فتح میشدند. اسکندر از مدتها قبل یه تعداد از سردارانش را به عنوان حاکمان مناطق مختلف انتخاب کرده بود و حالا همین افراد به صورت همزمان در حال فتح سایر نواحی بودند.
بخشها ۱۱
دربارهٔ این اپیزود
.