پرش به محتوای اصلی

Cozy Corner with Hossein Nasiri | کوزی کرنر با حسین نصیری

Corner PP18: Mojtaba Farahat | مجتبی فراهت | پادکست ترپند و مینی‌بوس‌نامه

۱:۲۸ ساعت۲۸ آبان ۱۴۰۵

هنوز دانستنی‌ای از این اپیزود بیرون نیامده

کوپاد دانستنی‌ها را از متن همین گفتگو بیرون می‌کشد و برای این اپیزود هنوز چیزی ثبت نشده. می‌توانی به خودِ اپیزود گوش بدهی، یا سؤالت را از بقیهٔ پادکست‌ها بپرسی.

همه‌جا بپرس

دربارهٔ این اپیزود

آقای «مجتبی فراهت»، سازنده و راوی پادکست‌های «ترپند» و «مینی‌بوس‌نامه»، مهمان این قسمت از پادکست تصویری «کوزی کرنر» هستند؛


ما هر روز ضرب‌المثل می‌گوییم و حتی فحش می‌دهیم، بی‌آنکه بدانیم این جمله‌ها از کجا آمده‌اند. مجتبی فراهت سال‌هاست ریشه‌ی همین جمله‌های آشنا را پیدا می‌کند و گاهی به قصه‌هایی می‌رسد که شنیدنشان مو به تن آدم سیخ می‌کند. با این حال آن‌ها را با شوخی روایت می‌کند. قصدش پنهان کردن تلخی نیست. به قول خودش می‌خواهد زهر قصه گرفته شود، ولی قصه کار خودش را بکند.


همه‌چیز از یک پدربزرگ قصه‌گو شروع شد و از پسربچه‌ی هفت هشت ساله‌ای که ضرب‌المثل‌های قلمبه‌سلمبه را درست سر جایش خرج می‌کرد و بزرگ‌ترها را می‌خنداند. بعد نوبت چهار سال مینی‌بوس‌سواری هر روزه تا دانشگاه رسید. جاده آن‌قدر پر دست‌انداز بود که کتاب هم نمی‌شد خواند، پس مجتبی سرگرمی دیگری پیدا کرد. آدم‌ها را سوژه می‌کرد، درباره‌شان فکر می‌کرد و می‌نوشت. حاصلش دفترچه‌ای به اسم «مینی‌بوس‌نامه» شد که سال‌ها بعد گم شد و هیچ‌وقت پیدا نشد. اما «تفکر مینی‌بوسی» با او ماند.


اپیزود صفر «مینی‌بوس‌نامه» را اواخر سال ۹۶ وسط ماشین‌شستن، داخل همان ماشین ضبط کرد. هر کس شنید گفت: «یه نیمچه اعتباری داری، گند نزن توش!» مجتبی فایل را کنار گذاشت، تا اینکه علی بندری یک بار دیگر از شنونده‌هایش خواست پادکست بسازند. این بار فایل منتشر شد و تا حدود یک ماه، تقریباً همه‌ی پخش‌هایش از نروژ بود. در این گفت‌وگو می‌شنوید چرا، و علی بندری کمتر از یک روز بعد چه جوابی به او داد.


نکته‌ی شنیدنی درباره‌ی مجتبی این است که از اشتباه‌هایش فرار نمی‌کند. وقتی «ترپند» در صدر کست‌باکس بود و اسپانسرهای بزرگ سراغش می‌آمدند، همه را رد کرد. حالا بی‌تعارف می‌گوید اشتباه کرده است و جمله‌ی تندی را تعریف می‌کند که یکی از دوستانش بابت همین تصمیم به او گفت. «مینی‌بوس‌نامه» را هم روزی کنار گذاشت که دید مخاطب‌ها «استاد» صدایش می‌زنند.


مجتبی تبریزی است و زبان مادری‌اش ترکی است. یک بار ریسک کرد و اپیزودی ساخت که نود درصدش ترکی بود. فکر می‌کرد فقط ترک‌زبان‌ها گوشش می‌دهند، اما نتیجه چیز دیگری بود. همین‌جا بحث ما درباره‌ی پادکست به زبان‌های بومی داغ شد. هم‌نظر نبودیم و آخر بحث پیشنهادی روی میز گذاشتم که حالا هر دو منتظر نتیجه‌اش هستیم.


در این گفت‌وگو مجتبی از کسب‌وکار عسلی می‌گوید که با بیست جعبه در یک پارکینگ شروع شد و به کارخانه رسید. از این هم می‌گوید که پدر شدن چطور پادکست را برایش از یک سرگرمی به کاری جدی تبدیل کرد. همچنین از «غیرتی» حرف می‌زند که به گفته‌ی او بعضی‌ها روی پادکست فارسی دارند و با آن در را به روی تازه‌واردها می‌بندند.


در این قسمت از کوزی کرنر که بخشی از پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» است، همراه مجتبی فراهت باشید تا از ریشه‌ی ضرب‌المثل‌ها، فرهنگ عامه، زبان مادری، اسپانسر و پول در پادکست و جای خالی خلاقیت در پادکست فارسی گفت‌وگو کنیم. در پایان هم سری می‌زنیم به کوزی کرنر او.


این شما و این گفت‌وگوی جذاب «مجتبی فراهت» و «حسین نصیری» در کوزی کرنر.


امیدواریم لذت ببرید و خلاق‌تر شوید.


از شما دعوت می‌کنیم تا به پای شنیدن و تماشای این گفتگوی جذاب بنشینید.


برای دیدن و شنیدن نسخه‌ی کامل قسمت هفدهم پرونده‌ی ویژه‌ی «پادکست فارسی» کوزی کرنر کافیه عبارت زیر رو در یوتوب، آپارات، فیلیمو، فیدیبو، کست‌باکس، اپل‌پادکستز، اسپاتیفای و باقی پادگیرها جستجو کنید:


کوزی کرنر با حسین نصیری


Cozy Corner with Hossein Nasiri


نسخه‌ی صوتی این گفت‌وگو هم بر روی تمام پادگیرها در دسترس شماست.

پروژه‌ی جدید کوزی کرنر، پادکست روان‌شناسی روزانه‌ی «دیلی مود» رو دنبال کنید:


https://castbox.fm/vc/7432914


Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

بازخورد