اولین سفر تنهایی حنا به نپال در چه سنی و چگونه شروع شد؟
پاسخ
همهی راه، اولین باری که فکرش زد توی سرم، بیستوسه سالم بود و خانوادهام آن زمان خیلی مخالفت کردند و گفتند هیچجوره از لحاظ مالی هم کمک نمیکنیم که بخواهی بروی. و من گفتم مشکلی نیست، خودم کار کردم، پولم را جمع کردم، بلیط رفت و برگشت خریدم، ولی خب کرونا آمد و به خاطر آن همهی پروازها کنسل شد. و این سفر ماند تا من رفتم، خودم بعدا فارغالتحصیل شدم و سر کار، اولین باری که توانستم بروم بیستوهفت سالم بود. وارد نپال شدم تنهایی. من اصلاً یک آدمم که وقتی که بلیط را میخواستند برایم توی فرودگاه چک کنند، آن آقایی که داشت مهر میزد گفت کجا داری میروی؟ نپال؟ گفتم آره. گفت میخوای بری سرزمین آدمخوارها؟ اونم تنهایی از اینجا میخوای بری؟ همین حرفش کلی دلم را خالی کرد و خندیدم گفتم نه، این چه حرفیه شما میزنی؟ اهمیت ندادم. ولی وقتی که از هواپیما پیاده شدم و ماشین گرفتم توی آن شلوغی و پیچوخم آن خیابانها و کوچههایی که میرفت، آدمها را میدیدم، واقعاً اولین احساسی که داشتم این بود که اینجا چی کار میکنی واقعاً؟ اومدی اینجا، اصلاً چی میخواهی؟