پرش به محتوای اصلی

غریزه مهم بودن چگونه هم سرچشمه نفرت و هم موتور پیشرفت اخلاقی بشر است؟

پاسخ

بازی برد و باخت نیست، مهم بودن به اندازه کافی برای همه هست. این یه چیزی است که یادمون می‌رود، مهم بودن را از همدیگه زورگیری می‌کنیم. و این غریزه‌ی قشنگ تبدیل می‌شه به سرچشمه‌ی نفرت. یه قدم جلوترم می‌رود می‌گوید که به تاریخ اخلاق نگاه کنی اصلا پیشرفت اخلاقی بشر همین بوده که این دایره‌ی کی مهمه بزرگتر و بزرگتر بشه، یه زمانی فقط مردهای آزاد قبیله مهم بودند، برده‌ها مهم نبودند، زن‌ها مهم نبودند، آدمانی که ملیتشون یک چیز دیگه بود، آدمانی که جور دیگه فکر می‌کردند، بعد کم‌کم اینا وارد دایره شدند، هر پرش رو به جلو در اخلاق، در واقع یعنی چی، یعنی به رسمیت شناختن مهم بودن کسایی که تا دیروز مهم نبودند، داریم می‌گوییم، حالا فهمیدم، پس تو هم برای خودت مهمی، مهم بودن تو هم مهمه، اون هم به اندازه کافی ارزش دارد. همان غریزه‌ای که ما را می‌تواند به جون هم بندازه، در واقع به نظر می‌رسد موتور بزرگترین پیشرفت‌های اخلاقی تاریخ هم بوده دیگه. اینطوری هم می‌شود بهش نگاه کرد.

این پاسخ مفید بود؟
بازخورد