مورچه فیلسوف در داستان کتاب «درباره معنی زندگی» ویل دورانت درباره مقر مورچهها چه میگوید؟
پاسخ
داستان اینه، ردیفی از مورچهها را در نظر بگیرید که پشت سر هم دارند حرکت میکنند و به سختی در حال کار و تلاشند و بدون لحظهای استراحت دارند وظیفشون را انجام میدند. حالا این وسط یه مورچهی فیلسوف بلند میشود و ستون مورچهها را متوقف میکند و میگه که دوستان یه لحظه صبر کنید من باتون حرف دارم. مورچهها میگنند بفرما چی میگوی؟ مورچه فیلسوف میگه ببینید دوستان شما معتقد بودید و من هم با شما هم عقیده بودم که دنیای مورچهها تنها دنیاییه که مهمه. و خب، هممونم عقیده داریم که مورچهی اعظم از دنیای ما محافظت میکند. همین طور همه ما معتقد بودیم که دلبستگی به مقر مورچهها، احساسی چنان والا و شریف است که همهی زحمتها و رنجهایمان را قابل تحمل میکند. مطمیناً پیشروی در این تکههای کاه و حشرات مرده و در این بیابانهای پهناور و پرخطر بدون لحظهی استراحت سخته، کاری قهرمانانه است و با این قهرمانی و شجاعت هر مورچهای خودش را وقف شکوه و جلال عظیمتر مقر مورچهها میکند. اما دوستان، افسوس که من مطالعه کردم و به فکر فرو رفتم و به این نتیجه رسیدم که مقرمون، که فکر میکردیم مرکز عالم و مورد توجه خاص مورچهی اعظمه، متاسفانه شبیه هزاران مقر دیگهای که در هر کدومشون هزاران مورچه ساکنند. مورچههای هر مقر هم فکر میکنند که محل زندگیشون مرکز جهان است.