تفاوت آتن و اسپارت در یونان باستان چه بود؟
پاسخ
بین همهی دولت شهرها، دوتاشون از همه معروفترند. دو تا قطب کاملاً مخالف که مثل دو برادر کاملاً متفاوت کنار هم زندگی کردند. آتن و اسپارت. اگه میتوانستی یه روز با آتن باستانی سر بزنی، اولین چیزی که چشمتو میگرفت، ساختمانهای سفید مرمری بود که رو تپهها برق میزد. بعداً صدای بحث و گفتگویی که از میدونها میآمد. آتن، قلب تپندهی فلسفه، هنر و سیاست بود. اینجا جایی بود که چیزی به اسم دموکراسی به دنیا آمد، جایی که شهروندان حق داشتند تو تصمیمگیریها شرکت کنند. البته شهروند در آتن، یعنی مردان آزادی که پدر و مادرشون آتنی بودند، زنها، بردهها و خارجیها جایی تو این بازی نداشتند، ولی حتی همین شکل محدود هم برای اون زمان یه انقلاب حساب میشد. آتن پر از فیلسوف، شاعر، هنرمند و معمار بود. تو بازار ممکن بود سقراط را ببینی که با جوانها، دارد در مورد ماهیت حقیقت بحث میکند. معابد با شکوهی با ستونهای بلند به خدای شهر، آتنا، الههٔ خرد و جنگ تقدیم شده، خود اسم شهر هم که از همین آتنا گرفته شده. مردم آتن عاشق تیاتر، موسیقی و جشن بودند و هر ساله از مسابقههای بزرگ تیاتر برگزار میکردند. نمایشها فقط سرگرمی نبودند یه جور کلاس درس عمومی بودند که مردم را به فکر کردن دربارهی اخلاق، سیاست و سرنوشت آدمی وامی داشتند. حالا از آتن فاصله بگیریم و بریم به جنوب، به اسپارت. اینجا همه چی فرق دارد. خبری از بحثهای فلسفی یا مجسمههای مرمرین نیست. اسپارت مثل یه پادگان بزرگ است. از همون لحظهای که پسری به دنیا میآید، مسیر زندگیاش معلوم است، باید تبدیل بشه به یه جنگجوی بیرحم و وفادار. پسران اسپارتی از هفت سالگی، از خونوادهها جدا میشدند و وارد آموزشگاه نظامی میشدند. آموزششان وحشتناک سخت بود: دویدنهای طولانی، تمرین جنگ تنبهتن، استفاده از سلاح، زندگی با کمترین غذا و خوابیدن تو شرایط سخت. هدف این بود که هم بدنشون فولادین بشه، هم ذهنشون. حتی دخترهای اسپارتی هم برخلاف بیشتر زنهای اون زمان ورزش میکردند و آموزش میدیدند تا قوی و سالم باشند و بچههای جنگجوی سالمی به دنیا بیارند.