دانستنیهای «آمریکا»
انگلستان درسته که جنگ رو برده ولی خیلی ضعیف شده، به تدریج مستعمرهها و قدرتش رو در دنیا از دست داده و میده، اون امپراتوری که روزگاری آفتاب توش غروب نمیکرد تبدیل میشه به یک جزیرهای در شمال اروپا که الان میشناسیمش، قدرت درجه دویی در جهان. امریکا تقریباً پیروز بلامنازع جنگه، کشته در جنگ داده ولی خود سرزمین آمریکا و زیرساختهای صنعتی صدمهی خاصی ندید، اقتصادش همون رکود بزرگ را به تدریج پشت سر گذاشته و حالا بعد از جنگ میتواند به جز اینکه نیاز داخلیش را تامین میکنه برای نیازهای بقیهی دنیای در حال بازسازی هم تولید کنه و همین کمک کنه اقتصادش شکوفاتر بشه. برای همین آمریکا از جنگ خیلی بهتر از مثلاً انگلیس که ویران شده در اومده. برای بار دوم هم رفته منجی اروپا شده، ضمناً اون شهرت و بدنامی سیاستهای استعماری را نداره، تا اون روز حداقل نداره، برای همین خیلی از جاهای دنیا، از اروپا تا کشورهای توسعه نیافته، دید خوبی نسبت به آمریکا هست. یعنی وقتی اینطور نگاه کنی آمریکا بعد از جنگ همهی اسباب این را دارد که از یک قدرت بزرگ تبدیل بشه به یک ابرقدرت.
ایران دلایلی برای نزدیکی به اسرائیل داشت، مهمترینش هم گسترش موج ملیگرایی عرب در خاورمیانه بود. عراق از یک سمت برای ایران شاخوشانه میکشید، مصر و جمال عبدالناصر که خودش رهبر عربها میدانست از یک طرف. این موارد باعث شد ایران بخواهد بیشتر با آمریکا نزدیک شود و برای نزدیکی با آمریکا باید روابطش با اسرائیل بهبود میداد. و این کار را کرد و در زمینههای مختلف روابط را با اسرائیل گسترش داد، بخصوص در بخش نظامی و اطلاعاتی. ایران و اسرائیل از سمت آمریکا خوب حمایت میشدند، تقویت روابط این دو کشور برای آمریکا اهمیت زیادی داشت، چون اینها در واقع سدی بودند در برابر نفوذ شوروی و ملیگراییهای رادیکال عرب در خاورمیانه.
هدف مذاکرات بین کندی و شاه بیشتر در مورد نحوهی اجرای طرحهای اصلاحات کندی بود. برنامهای با دو طرح. برنامهای با دو طرح در سیاستهای کلی، اولی طرح انجمنهای ایالتی و ولایتی و دومی طرح اصلاحات ارضی.