دانستنیهای «اسرائیل»
علنی کردن رابطه ایران با واکنش شدید جمال عبدالناصر رئیسجمهوری مصر روبهرو شد. دوستی ایران به یکی از مستندات اصلی تبلیغات ضد ایرانی او و همفکران ملیگرای عربش تبدیل شد. جمال اصرار داشت ایران باید نهتنها رابطهی خودش با اسرائیل را قطع کند که حتی رابطهی خصمانهای با ما داشته باشد و علیه آن موضع بگیرد.
به نظر من سیاست شاه و کلاً سیاست ایران اینجوری بود که میخواست هر دو طرف را داشته باشد، هم رابطه با اسرائیلی که در آمریکا نفوذ داشت و شاه رابطهاش با آمریکا نزدیک بود یا میخواست نزدیکتر شود هم به خاطر حفظ رابطهٔ دوستانه با اعراب که همسایگان اصلی ایران بودند ناگزیر بود که از مردم فلسطین حمایت کند. در واقع این سیاست یکجوری یکی به نعل یکی به میخ بود.
ایران دلایلی برای نزدیکی به اسرائیل داشت، مهمترینش هم گسترش موج ملیگرایی عرب در خاورمیانه بود. عراق از یک سمت برای ایران شاخوشانه میکشید، مصر و جمال عبدالناصر که خودش رهبر عربها میدانست از یک طرف. این موارد باعث شد ایران بخواهد بیشتر با آمریکا نزدیک شود و برای نزدیکی با آمریکا باید روابطش با اسرائیل بهبود میداد. و این کار را کرد و در زمینههای مختلف روابط را با اسرائیل گسترش داد، بخصوص در بخش نظامی و اطلاعاتی. ایران و اسرائیل از سمت آمریکا خوب حمایت میشدند، تقویت روابط این دو کشور برای آمریکا اهمیت زیادی داشت، چون اینها در واقع سدی بودند در برابر نفوذ شوروی و ملیگراییهای رادیکال عرب در خاورمیانه.