دانستنیهای «الکترون»
در اوایل قرن بیستم، جان دالتون ادعا کرده بود که اتمها مثل یک کیک کشمشی هستند که الکترونها مثل دونههای کشمش داخلش قرار گرفتند. در سال 1916، بور با خودش گفت که اگر طبق گفتهی پلانک و بعدها آینشتاین، انرژی اندازههای مشخص و حسابشدهای داشته باشه، پس هر الکترون هم باید بسته به انرژی خودش در یه فاصلهی مشخص از اتم قرار بگیره و نتونه نزدیکتر یا دورتر باشه. به عبارت دیگه، درست مثل سیارات، الکترونها هم با توجه به انرژی خودشون در یه فاصلهی مشخص دور هستهی اتم میچرخند؛ درست مثل یه خونهی چند طبقه که الکترون میتونه از طبقهی اول بره طبقهی دوم، بعد بره سوم و همینجور بالاتر. چندین سال بعد از آلبرت آینشتین، نیلز بور داشت ساختار دوگانهی موج و ذره را هم به الکترونها نسبت میداد، و با موجی شدن الکترونها دیگه هیچ جای امنی وجود نداشت: هر چیزی در چشمبههمزدنی میتونست از ذره به موج تبدیل بشه و بالعکس.