دانستنیهای «بهشت زهرا»
اون شب تولد دوستم دعوت بودم، یه شال سبز تازه خریده بودم، خیلی خوشحال بودم که بالاخره یکی من رو تولد دعوت کرده. در رو باز کردم با کلید، و در که باز شد، روبهروم دیدم که پدرم خودش رو با طناب حلقآویز کرده. در رو بستم، دوباره در رو باز کردم، رفتم داخل، زیر پاهاش رو گرفتم، به سمت بالا هلش دادم، که شاید یه نفسی باشه که برگرده. برنگشت. دستم بهش که خورد سرد بود، و من از در خونه اومدم بیرون، وقتی مطمئن شدم که واقعا مرده، رفتم خونهی همسایهمون، تلفن کردم به خونهی مادربزرگم که اطلاع بدم، نمیدونستم چی باید بگم، گفتم من رفتم خونه و دیدم که بابام خودش رو حلقآویز کرده. پلیسها اومدند، از بیمارستان اومدند که جنازه رو ببرند، و مامانم گفت که تو برو خونهی مادربزرگت الان، فعلا برو. طول کشید خاکسپاری بابام. رفتیم به بهشت زهرا، کیسهی سفید، بابام، صورتش را که باز کردن، یه لحظه نگاه کردم، گفتم یعنی هم اونهایی که تو اون تابوتها بودن همینشکلی میشدند؟ نمیتونستم گریه کنم، اصلا گریهای نداشتم؛ هر چی فکر میکردم برای چی باید گریه کنم، نمیفهمیدم، من هیچوقت گریه نکردم براش.