دانستنیهای «بیانی»
اما واژهی بهایی، کلمهای که از سالهای آخر زندگی آقای بهاالله آرامآرام جا میافته و طرفداران ایشون به خودشون میگن بهایی، برای اینکه متمایز بشن از پیروان آقای صبح ازل، از اون طرف بهاییها به پیروان صبح ازل میگن ازلی، اما چیزی که قضیه را یکم پیچیده میکنه این است که پیروان صبح ازل، خودشون به خودشون نمیگویند ازلی، چون آنها معتقد نبودند که از بابی منشعب شدند، آنها هنوز معتقد بودند بابی اصلی خودشونند. اصطلاحی که معمولا ازلیها برای خودشون استفاده میکردند یا میگفتند بابی، یا میگفتند بیانی، که بیانی اشاره دارد به آخرین کتاب آقای باب که اسمش بود بیان. پس به عبارت دیگر بابیها در زمان فصل اکبر به بعد، یعنی همون انشقاق بین دو برادر، به دو گروه تقسیم شدند، گروه بزرگتر، اسمش به مرور زمان شد بهایی، گروه کوچکتر، همون بابی یا بیانی باقی موند، ولی بهاییها بهشون ازلی هم میگفتند. خب این نکتهی نامگذاری را که بزنیم کنار، برگردیم سر اصل قضیه.