دانستنیهای «بیمارستان»
رضا که حالش یک خورده سرجاش اومده بود زنگ دامادشون میزند که بیاد پیشش. دامادشون با خواهرش میآیند پیش رضا، اورژانس بیمارستان هم رضا را ارجاع میده به دکتر خون. دکتر خون بر اساس داستان رضا و رنگپریدگی و کبودیها برای رضا آزمایش خون تجویز میکند. با توجه شرایط، رضا باید بستری میشده، اما اگه مادرش میفهمید حال اون هم بد میشد و رضا و دامادشون، با همدیگه تصمیم میگیرند به همه بگن به جز مادر رضا، و به آن بگن رضا از طرف شرکتشون رفته ماموریت. سابقهی ماموریت رفتن یههویی را داشت و خیلی نگرانه فهمیدن مادرش نبود. نتیجهی آزمایش خون میآید اما دکتر خون آزمایش را تکرار میکند. و به جای یک نمونه، دو تا نمونه میگیره و به دو تا آزمایشگاه مختلف میفرسته تا نتیجه را بگن. بعد از اینکه جواب هر دو تا آزمایش میآید و دکتر میبینه که مثل قبلی هستند، مشکوک به سرطان خون میشود و حدسش را به خانواده رضا میگه ولی به خود رضا نه. به رضا میگه باید بستری بمونی تا ازت آزمایش مغز استخوان بگیریم.
اون شب شب عید بود. از همهی خانوادهاش میخواد که بیمارستان نمونن و برند خونه. خودش میگفت من ازشون خواستم ولی فکر نکنم این کار را کرده باشن. اون شب خیلی حالش بد بود و پیش خودش با خدا صحبت میکرده و میگفته چرا من، چه گناهی کردم من که نمازمو خوندم، روزمو گرفتم، توی هیئتها کمک کردم، آشپزی کردم، به این همه نیازمند کمک کردم و هزار تا حرف دیگه. رضا آدم معتقدی بود، مخصوصاً توی تاسوعا عاشورا، همیشه توی هیئت محلشون کمک میکرده تا مراسم به بهترین نحو انجام بشه. داشت میگفت من که سعی کردم آدم خوبی باشم، چرا اینجوری شدم؟ همون شب یه بیماری را میآرند که تصادف کرده بوده باید چند روزی بستری میشده. خانمش که به عنوان مراقب بیمار همراهش بوده سعی میکنه به رضا روحیه بده و بگه همه چی خوب میشه. رضا اینجاها داشته به زمین و زمان بد و بیراه میگفته، البته آروم. خانمه بهش میگه چرا اینقدر ناشکری؟ خیلیها اصلاً وضعشان از تو بدتره.
ولی رژدا این شانس را داشت که عظیمه در خط مقدم بود و اون روز با رشادت عجیبی که به خرج داد، تونست با تمام نیروهایی که داشت یک راه فرار را باز کنه تا رژدا و چند نفر دیگه بتوانند از اونجا فرار کنند به عقب. خب، این تازه قسمت خوب ماجرا بود. خبر بد این بود که عظیمه از فاصلهی نزدیکی تیر خورده بود. عظیمه حتی تونسته بود چهرهی کسی که بهش تیراندازی کرده بود را هم ببینه. یه داعشی کچل با ریشهایی بلند. هر طور بود عظیمه را بردن عقب. پزشکی که اومد بالا سرش بهش گفت که اگه الان عملت نکنی مرگت حتمیه. چند هفته قبلش یک گلوله بازوی راست عظیمه را شکافته بود ولی اون بعد از چند ساعت که تو بیمارستان بود خودش آمده بود بیرون و برگشته بود پیش دوستاش ولی این بار قضیه فرق میکرد، خطر مرگ جدی بود. عظیمه را بردن اتاق عمل و یک جراحی سنگینی روش انجام دادن و خوشبختانه اون زندهموند. تو روزهای بعد از عمل، وقتی که عظیمه نیمه هوش روی تخت بیمارستان بود، همرزمانش موفق شدند به مرور مناطقی که از دست داده بودند و به دست بگیرند و در نهایت کوبانی را آزاد کنند.