دانستنیهای «جشنواره بایروت»
جشنواره بایروت در سال هزار و هشتصد و هفتاد و شش یکی از مهمترین نقاط تغییر دیدگاه نیچه نسبت به واگنر بود. نیچه انتظار داشت در این جشنواره با جمعی از هنرمندان و متفکران روبرو شود که میخواهند از طریق هنر، جامعهٔ تازهای بسازند، اما چیزی که دید ناامیدش کرد، جمعیتی از اشراف و چهرههای مشهور و ثروتمند و ستایشگرانی بود که بیشتر برای دیدن خود واگنر و حضور در یک رویداد با شکوه آمده بودند تا مشارکت در یک انقلاب فرهنگی. برای نیچه بایروت کمکم شبیه محفل شخصیتپرستی شده بود، جایی که به جای تولد یک فرهنگ تازه خود واگنر به مرکز ستایش تبدیل شده بود. اختلاف فقط به تجملات جشنواره محدود نمیشد. نیچه از ملیگرایی افراطی فاصله گرفته بود و با یهودستیزی آشکار واگنر و بخشی از حلقهٔ اطرافش مسئله داشت. او احساس میکرد واگنر به جای آزاد کردن انسان دارد دور خودش یک کلیسای هنری تازه میسازد که باید پرستش شود.