دانستنی‌های «دانشگاه تهران»
دکتر عبدالله شیبانی رئیس دانشگاه تهران، که تا امروز یعنی تا روز سیزدهم آبان ماه، توانسته بود با شهامت و شجاعت خود، جان دانشجویان و دانش‌آموزانی را که در محیط دانشگاه هستند حفظ کند، روز بعد از این ماجرا، به قدری غمگین و به قدری متاثر و نابهنگام بود که حتی نمی‌توانست با ما سخن بگوید.
در آغاز دعی هزار و سیصد، ایران بسیار محدود بود و اکثر کودک‌ها اصلا فرصت تحصیل نداشتند. اما در سال‌های بعد، نظام آموزشی کشور به سرعت گسترش پیدا کرد. براساس الگوهایی که تا حد زیادی از نظام آموزشی فرانسه الهام گرفته‌شده بود، تحصیل ابتدایی برای کودک‌ها اجباری شد و بعد از اونم، دوره‌ی متوسطه تعریف شد. تعداد مدارس ابتدایی و متوسطه چند برابر شد. برای دانش‌آموزایی که توانایی پرداخت شهریه نداشتن، امکان تحصیل رایگان فراهم شد و با تشویق دخ‌تر‌ها به ثبت و نام در مدارس، تعداد دانش‌آموزایی دخ‌تر به شکل قابل توجهی افزایش پیدا کرد. همزمان با توسعه‌ی مدارس، مراکز تربیت معلم شک گرفت و دارالمعلمین یا همون دانشکده تربیت معلم، تاسیس شد. بعدشم دانشکده موسیقی، دانش‌سراغ‌های عالی، و چند تا مرکز آموزشی عالی دیگر هم ایجاد شد، و سرانجام، دانشگاه تهران، به عنوان اولین دانشگاه مدرن کشور، در سال ۱۶۱۴ افتتاح شد. وزارت معارف موظف شد در کنار مدارس ابتدایی کلاس‌های شبونه‌ای هم برای بزرگسال‌های بی‌سواد برگزار کنه. این کلاس‌ها که به عکابر معروف بودند فرصتی را فراهم کردند تا خیلی از کسایی که در کودکی امکان تحصیل نداشتند در بزرگسالی بتوانند نوشتن یاد بگیرند.