دانستنیهای «روابط بینالملل»
کتاب از زاویهی رئالیسم نگاه میکنه به روابط بینالملل، نگاه اینطوریه که این سیستم جهانی آنارشیه، هیچ مرجع بالادستی قابل اتکایی نیست که بخواهد دولتها را کنترل کنه، در نتیجه دولتها خودشون بازیگران اصلیاند و اول از همهاند هر کسی دنبال بقا و افزایش قدرت خودشه و تصمیمهایش هم بیشتر بر اساس منافع خودش و بر اساس توازن قواست تا مثلا بر اساس نیتهای خوبشون باشه یا بر اساس اخلاق باشه یا یه کدهای مثلا مورد پذیرش جهانی باشه، در نتیجه رابطهی بین کشورها، حالت طبیعیش، رابطهی رقابت و بیاعتمادی و احتمال درگیری، اینا اتفاقات استثنایی نیست، اصلا روال همینه. و وقتی شما از قبل بیاعتمادی به طرف مقابلت، هر سند صلحی هم که مثلا طرف بیاره میگی این بخواهد ما را گول بزنه. هر توافقی هم که بشه میگی این توافق فقط برای وقتکشی است، ما اعتماد نداریم و این آخرش میخوان مثلا با ما فلان کار را کنند.