دانستنیهای «زبان نمادین»
چه چیزی تاریخ بشر را از تاریخ تمامی حیوانات دیگر مجزا کرد؟ این پرسشهای بنیادین، پاسخهای زیادی داشتند که مهمترینهایشان اینها هستند. توانایی ما در راه رفتن روی دو تا پا، استفادهی گونهی ما از ابزار، توانایی ما برای شکار سازمانیافته و رشد مغز ما که به صورت منحصر به فردی بزرگ، این دلایل توجیه تمایز گونهی ما از تمام گونههای دیگهی موجودات عنوان میشدند. ولی متاسفانه، با پیچیدهتر شدن مطالعات گونههای دیگه، ما فهمیدیم که خیلی از این خصوصیات را میشود تا حدی تو گونههای نزدیک به ما از قبیل شامپانزه هم پیدا کرد. آنها هم میتوانند ابزار بسازند و از ابزار استفاده کنند و همچنین میتوانند برن شکار کنند و تا حدودی اطلاعات رد و بدل کنند. اما هنوز یه فرق اساسی دیگه هست. انسانها تنها موجوداتی هستند که میتوانند با استفاده از زبان نمادین با همدیگه ارتباط برقرار کنند. یه تمایزی که از همان ابتدا و در عصر خوراکجویی انسان را از بقیه موجودات متمایز کرد، قدرت ارتباط انسانها با همدیگه از طریق زبان نمادین بود. فقط انسانها میتوانستند با زبان نمادین با هم ارتباط برقرار کنند. زبان به انسان اجازه داد دانش را به شکل بسیار دقیق و با جزئیات جمعآوری کند و با همدیگه به اشتراک بگذارد. در نتیجهی این به اشتراکگذاری دایمی دانش، مهارتها و روشهای زندگی خوراکجویان باستان، به تدریج با تنوع عظیمی از محیطهای زیست سازگار شد.