دانستنیهای «سفر»
او میخواست این سفر را با یک غافله کوچک و یک بچه شیرخواره دو ماهه تو بغل طی کند. آن موقع هم که خب وسایل موتوری نبود دیگر با اسب و قاطر و پیاده باید از آن گردنههای سرد و خطرناک البرز میگذشتند تا به تهران میرسیدند.
یکی از آنها آیین بلوغ زنان در حامرها بود و دیگری این بود که این میزان از زندگی ساده، این میزان دوری از تکنولوژی، تا چه میزان میتواند واقعاً فرد را خوشحال نگه دارد؟ آیا ماههایی که در قرن زندگی میکنیم، که توی یخچالمان همه چیز هست، سر کوچهمان یک سوپر قرار گرفته، حمل و نقل داریم و بسیاری از امکانات، و هیچوقت نگران این نیستیم که شب سردمان بشود، شب حیوان درندهای به ما حمله بکند یا غذایمان از کجا به دست بیاوریم، آیا ما خوشحالترین یا افرادی که در بدویترین حالت یا حامرهایی که در ابتداییترین شکل زندگی دارند زندگی میکنند، این برخورداری از تکنولوژی چقدر توانسته خوشحالی را برای ما به ارمغان بیاورد؟ شاید بشود گفت مهمترین چیزی که ما از این سفر با خودمان حمل کردیم این بود که تمام آنچه در خدافظ آفریقا شنیده بودیم را بخشیش را از نزدیک دیدیم و زندگی کردیم، البته خیلی کم، و متوجه شدیم که اجداد ما در پنجاه شصت هزار سال پیش چه شکلی بودند، چگونه زندگی میکردند، چه افکاری داشتند، چه سلسله مراتبی داشتند. این تجربه یک تجربه فوقالعادهای بود، چون شنیدن در مورد یک چیز، خواندن در مورد آن چیز، با زیستنش کاملاً متفاوت است و همهی ما وقتی برگشتیم به هر گوشه و کناری از دنیا با خودمان یک بخشی از این سفر را همیشه حمل کردیم، بخشی از این سفر انگار که بخشی از آفریقا در درون ما کماکان جاری است.