دانستنیهای «سندرم مسئولیتپذیری»
به این واسطه یه تعدادی مخاطب از اونجا به پیجش اضافه شدند و بعدشم از بیبیسی باهاش ارتباط گرفتند مصاحبه کردند و کمکم یه مقدار بین مردم بیشتر شناخته شد. و آدمهای بیشتری دنبالش کردند و به واسطهی حمایتهایشان تونست تعداد این خانوادههایی که بستهی غذایی بهشان میداد را به بیست خانواده برساند. تعداد خانوادهها که زیاد شد، چالشهای حمیرا را با این خانوادهها هم بیشتر شد. یکی از چالشهایی که با این خانوادهها داشت این بود که حس میکرد دارد آنها را از چیزی که بودن هم ضعیفتر میکند. دارد آسیبی به این خانوادهها میزنه که نمیخواست بزنه. اصلاً رفته بود مددکاری بخونه که بتونه جلوی این آسیبها را بگیره. اما داشت آسیبها را با کمک کردنش، به خاطر سندرم مسئولیتپذیریش به این خانوادهها میزد. پس باید یک جوری این جریان را تغییر میداد، برایش سخت بود. این مدلی بزرگ شده بود که همیشه بقیه تو اولویتش باشند و بهشان کمک کنند. اما دیگه وقتش بود که غریزی زندگی نکنه. تجربهی اماس بهش یاد داده بود که باید یک سری رفتارها و عقایدش را تغییر بده تا بتونه زنده بمونه و زندگی کنه. الانم چون میدونست این لطفی که داره میکنه چه آسیبهایی داره به این خانوادهها میزنه، افسار سندرم مسئولیتپذیریش را گرفت دستش و شروع کرد تو مسیر هدایت کردنش.