دانستنیهای «فرهنگنامه کودکان و نوجوانان»
در مجلههای پیک هم همینجور بود؛ یعنی حتی در مجلههای پیک، اگر واژههای جدیدی به کار میبردیم، فرض کنید در پیک دانشآموز، این واژههای جدید را در آخر مجله معنایش را مینوشتیم. یعنی که خواننده با چیزی روبهرو نشه که براش مشخص نیست معناش. بیشتر به معنا و مفهوم توجه داشتیم. در فرهنگنامه همین مسئله خیلی مورد توجه بود. این مقالههای فرهنگنامه برای سنین مختلف است، یعنی یک بخشی از مقالههایش کودکانه است که فرض کنید بچههای ده ساله میخوانند، ولی بعضی مقالههایش برای آنها نیست، یعنی متنش و موضوعش برای سنین بالاست، ولی مقصود این است که آن متن دشوار هم مفهوم نوشته شده باشد. یکی از مطالبی که من خیلی روی آن تاکید میکنم همیشه این است که میگویم نویسندهی عزیز، برای کی مینویسیم و برای چی مینویسیم؟ مینویسیم که دیگری بخواند، بفهمد و ازش درکی داشته باشد. اگر آنجا که مینویسیم خواننده متوجه نشه، معنایش را نفهمد، فایدهاش چیست؟ یعنی واقعاً هیچگونه اثری ندارد.