دانستنیهای «مقصر بودن»
نویسنده اینجا میآید یه نظریهی خیلی چالشی و تفکر برانگیزی را مطرح میکنه. یه سیستم مجازاتی که الان داریم، پایهی اصلیش روی مقصر دونستن و سرزنش سوار شده. با این درک جدیدی که از مغز داریم پیدا میکنیم، این سیستم هم باید تغییر کنه. مقصر بودن یه مفهوم قدیمی گذشتهنگره، تلاش میکنه این شبکهی پیچیده و به هم خوردهی تاثیرهای جنتیکی و محیطی که زندگی آدمها را میسازند و کشف کنه، ولی این کار خیلی پیچیدهتر و سختتر از این حرف است که بشه درست انجامش داد. به جای اینکه دنبال این باشیم که کی مقصره، باید بریم سراغ این سوال که حالا با این شخص قانونشکن باید چه کنیم؟ به نظر نویسنده، سیستم قضایی باید بیشتر آیندهنگر باشه. چارهای جز این نداره در واقع. هر چی علم بیشتر فرضیهی گناهکاری را به چالش میکشه، سیاستهای اجتماعی و قانونی هم باید روی موضوعات دیگری متمرکز بشن. مثلا اینکه شخص در آینده چطور رفتار میکنه؟ آیا احتمال داره دوباره جرم انجام بده؟ میشه کاری کرد که رفتار اجتماعیش بهتر بشه؟ چطور میشه ساختارهای انگیزشی را طوری چید که جلوی جرم و بگیره؟ نکتهی مهم ماجرا اینه که باید اول نگاهمون و به جرم و جنایت تغییر بدهیم. توضیحات زیستشناسی نمیتوانند مجرمان را بیگناه کنند. همچنان نباید بذاریم قانون شکنایی که خیلی پرخاشگر و بیاحساسند و نمیتوانند خودشان را کنترل کنند، راحت تو خیابانا بگردند و به بقیه آسیب بزنند.