دانستنیهای «میرزا حسن رشدیه»
روزگاری که رشدیه توی ایروان بود توجه بعضی از خیرین و صاحبمنصبان اونجا را به کارش جلب کرد. مثلاً حاج زینالعابدین تقیاف بادکوبهای و حاج میرزا عبدالرحیم طالبوف تبریزی در این زمان مقیم قفقاز بودند. همون زمان هم وقتی خبردار میشوند که یه ایرانی توی ایروان برای بچههای مسلمون اونجا مدرسه بر پا کرده، هم به مدرسه کمک میکردند و هم خرج تحصیل کودکان بیبضاعت را تقبل میکردند. بعدها رشدیه در اغلب دورانی که در حال تجهیز مدارسش تو ایران بود یا در حالت فرار و اختفا و تبعید زندگی میکرد، این افراد بهش کمک میکردند. وقتی هم به تبریز رسید، حمایت معنوی خانوادهاش به ویژه پدرش باعث شد که قوت قلب بگیره و کارش را از همونجا شروع کند. اولش تمایل داشت توی محله خودش که بیشتر اهالیش از فقرا بودن مکتب را راهاندازی کند. اما اونطور که مینویسه، محال بود در آن محله برخلاف رسم آبا و اجدادی کاری کرد و تکفیر نشد.