دانستنیهای «نادرشاه»
نادر وقتی اوضاع بد بختیاریها و فقر شدید آنها را دید، دستور داد که یه سری از زمینهای اون مناطق را رایگان در اختیار بختیاریها بذارد. یه تعدادشونم کوچ داد به خراسان که دیگر نتوانند با هم متحد شوند. در آخرم نادر تعدادی از جنگجوهای بختیاری رو به ارتش خودش اضافه کرد. بختیاریها همیشه در تاریخ به شجاعت و جنگجویی معروف بودند و در زمان نادرم همینطور بود و نادر با استخدام سربازان بختیاری سپاهش را از قبل هم قویتر کرد و بعدشم رفت به سمت اصفهان. خب، نادر دو تا کار ناتموم داشت، اولیش بختیاریا بودند، و دومیش هم افغانهای غلجایی قندهار. قندهار جزو اولین ایالاتی بود که در زمان صفویان از ایران جدا شد و خودمختار شد. بعدش هم اصلاً محمود افغان خودش از قندهار اومد و اصفهان را گرفت. و خب، حالا که کل ایران آزاد شده بود، قندهار هنوز در دست افغانها و در دست برادر محمود افغان بود. نادر پسرش که ولی عهدشم بود فرستاد مشهد که هوای خراسان را داشته باشه و اونجا را هم نگه داره، برادرش ابراهیم را هم فرستاد آذربایجان که فرماندهی کل قوای آذربایجان باشه و حواسش به اون منطقه باشه، خودشم با سپاهش رفت به پشت دیوارهای قندهار. حاکم قندهار که خوب میدونست هیچ جوره حریف نادر نمیشه، به اندازهی چندین ماه آذوقه جمع کرد و رفت داخل شهر و تمام دروازهها را بست.
تأسیس غذاخوری برای ارتش ایران یک لکهٔ ننگ بود. ارتشی که تحت فرماندهی نادرشاه توانسته بود سراسر هندوستان و قندهار را بگیرد و عثمانیها را شکست بدهد، صد و بیست سال بعد در دوران ناصرالدینشاه کارش به جایی کشید که باید معلم غذاخوری از روسیه میآوردند و سرداران ایرانی باید تحت نظر افسران روس کار میکردند و حتی لایقترین نظامیهای ایران هم نمیتوانستند که پیشرفت کنند و به ردههای بالاتر برسند.