دانستنیهای «نسل مضطرب»
میگه باید اون آزادی و مسئولیت را به بچهها برگردونیم. بچهی هشت نه ساله را قبلاً راحت میذاشتند برود مدرسه، راحت تو محله بگرده، از مغازه برود خرید بکنه، میگه اینها را باید کمکم برگردونیم. میگوید قبلاً در همهی جوامع رسمهایی بود. مثلاً بچه از یه سنی که بزرگتر میشد، مثلاً یه مراسم این را برگزار میکنند. میگفتند حالا یه کاری باید بکنه که مثلاً دیگه مشخص بشه که از این مرحله رد شده. مثلاً بروند شکار کنند پسرانه. نمیدانم یه پروژهای، یه ماموریتی را تنهایی باید بروند انجام بدهن. حتی چند دهه قبل هم بود چیزایی که معمولاً هم در آستانهی بلوغ یک کاری اینطوری میکردند که بگویند که خب این شاخص بزرگ شدنش، مثلاً سیزدهسالگی بچهها میتوانند بروند از سینما، مثلاً شانزدهسالگی ماشین میتواند بنشیند، رانندگی میتواند بکنند. اینا نشونه بود، هر کدومش نشونهای بود برای اینکه این نوجوون زندگیاش تغییر کرده، آزادیهای جدیدی به دست آورده، مسئولیتهای تازهای هم داره حالا. این آیینها را میگه که ما به دلایل خیلی مختلفی رها کردیم. میگه یکی از راهحلا اینه که به این آیینها برگردیم، یه رسمهایی اینطوری را احیا کنیم.