دانستنیهای «همدلی»
قبیلهگرایی، گروهگرایی، نژادپرستی. اینا همه از عوارض جانبی قابلیت ما و توانایی ما است برای همکاری با بقیه. یا یک چیز تاریک دیگرش، همین توانایی ما که بهمون اجازه میدهد که بفهمیم تو ذهن بقیه، تو ذهن همتیمی و همگروهی و دوست و هممذهب و همزبان و همکشورمون چیه و چی میگذره و باعث میشه که با اون همدلی داشته باشیم، همدردی و همکاری داشته باشیم. این باعث میشه که خیلی راحت آدمهایی را که تو قوم و قبیلهی خودمون نیستند بزنیم کنار. اصلاً آدم ندونیم اینارو. و وقتی اینها را از گروه خودمان خارج میکنیم دیگه تو ذهنمان، آن هنجارهای اخلاقی و رفتارهای انسانی و قوانینی که در برابر انسان خودمان را بهش مقید میدانیم، دیگه اونجا صادق نیست. اتفاقی که در نژادپرستی میافته همینه. برای آدمه خیلی راحت میشه که فکر کنه اونی که از یک نژاد دیگریه یا از یک قوم دیگریه یا اصلاً اون طرف مرزه، حتی دیگه انسان هم نیست. توی کتاب آزمایشهای مختلفی را میگه که نشون میده که مغز ما اصلاً همکاری و همدلی را در گروه چطوری میفهمد؟ ما وقتی فکر میکنیم گروهمون تهدید شده، گروهمون در خطره، اونی که بیرونه یا اون گروهی که بیرونه را دیگه از ماهیت انسانی خالی میکنیم. این همون کاریه که نازیها کردند در برابر یهودیها، این همون کاری که ژاپنیها کردند در نانکینگ در برابر چینیها.