هویدا

به باور کارشناسان اقتصادی دولت، تزریق یک‌باره درآمد نفتی خیلی سریع نتیجه عکس می‌دهد و کنار بحران‌های بزرگ اقتصادی و تورم شدید، فساد سیستمی را وارد جریان دولت می‌کند. حتی در یکی از جلسه‌های سازمان برنامه و بودجه، تقریباً همه اعضا به هویدا تذکر می‌دادند و آنجا بود که هویدا کلافه می‌شود و می‌گوید اگر می‌خواهید خودتان بروید به شاه بگویید.

هویدا خودش متعهد می‌دانست به قانون اساسی. این تعلق خاطر به نظم و قانونی که در ذهنش داشت، مهم بود برایش. عمیقاً باور داشت که نباید از کشور به خارج فرار کند. می‌گفت این قانون من است و من هم طبق این قانون باید توضیح بدهم چه کار کردم. فکر می‌کرد می‌گذرد توی دادگاهی که می‌تواند از خودش دفاع بکند، می‌تواند حرف‌هایش را بزند، حرف‌هایی که بررسی می‌شود، اما دادگاه‌های بعد از انقلاب اصلاً در تصورش نمی‌گنجید.

او در دادگاه انقلاب وقتی از او پرسیدند تو در این سیزده سال چه کار می‌کردی؟ خودکار بیکی که در جیبش بود را درآورد و گفت من نخست‌وزیر شدم، این خودکار پنج ریال بود. وقتی هم از این سمت کنار رفتم، باز هم پنج ریال بود. حرفی که آن موقع روحانیون و انقلابیونی که در دادگاه کنارش نشسته بودند نفهمیدند و با تمسخر به او پوزخند زدند.