دانستنیهای «کتابچهی غیبی»
رسالهای به اسم دفتر تنظیمات یا کتابچهی غیبی که شخصی ناشناس نوشته بود و در اون اصول و قواعدی را برای اصلاح امور مملکتداری پیشنهاد داده بود به دست شاه رسید. نویسندهی این رساله میرزا ملکمخان بود. تو مقدمهی این رساله نوشته شده بود: اگرچه اکثر از رجال دولت علیه بر حسب نجابت با دویست نفر فراش راه میروند و اگرچه بر حسب فهم دو هزار بیت شعر عربی میدانند ولی در مراسم ترقیات مملکتداری چیزی نمیدانند. میرزا ملکمخان تیغ انتقادش را تیزتر میکند و در ادامه مینویسد: در ایران سال کهن و ریش طویل چقدر مایهی اعتبار است؟ بزرگان این دولت قطر شکم و نخوت و تکبر را سند عقل خود قرار دادند و هرگز جایز نخواهند شمرد که شعور جوانی محترمتر از حماقت نجابت باشد. میرزا ملکمخان فرم جالبی هم برای بیان نظراتش انتخاب کرده بود. این رساله از زبان رییس مجلسی خیالی بود که در اون مثلاً نویسنده در خواب دیده بود این مجلس به دستور ناصرالدین شاه تشکیل شده تا برای ادارهی کشور و تفکیک قوا قوانینی را وضع کند. قصد ملکمخان از این کار نشان دادن تفاوت بین کهنه و نو، پیر و جوان، اشرافیت و نواندیشی بود.