دانستنیهای «کوروش و تخت جمشید»
شاه داشت چیز درستتری را توضیح میداد ولی توضیحش پیچیده بود، روایتش پیچیده بود، در سیاست آنی که پیام سادهتر و دلرباتر داره، میتواند برنده بشه، مخصوصا اگر توان بسیجکنندگی هم داشته باشه، شاه توان بسیجکنندگی هم نداشت، ناسیونالیسم باستانگرای کوروش و تخت جمشید، اینها غرور میتواند درست کنه ولی آدم ایرانی دهه پنجاه را نمیتواند به خیابون بکشد، بسیجکننده نیست، زبانش در صحبت با مردم به کارایی زبان مخالفینش، چه مخالفین چپش، چه مخالفین مذهبیاش نیست، آنها هر کدامشون یه روایتی دارند که آدم را به حرکت وامیدارد، فرهنگ شهادت دارد، مبارزه با استعمار دارد، عدالتطلبی دارد، اینا بسیج میکنند، تخت جمشید بسیج نمیکنند، نمیکرد، در دهه پنجاه نمیکرد حداقل. مخالفین شاه هم روایتشون ساده بود، هم بسیجکننده بود، هم با دریافت جامعه از وقایع تاریخی میخواند که برگشتن شاه را به قدرت در بیست و هشت مرداد، کمک دخالت خارجی میدید، این ادراک در ذهن جامعه بود، و اون روایت نادرست وابستگی را سفت کرد، تحکیم کرد.