دانستنیهای پادکست مختصر و مفید
اینجا پای یک مصالحه تازه به وسط اومد و اون کالج الکترال بود. اینطوری که قرار شد هر ایالتی یک تعداد مشخصی الکتر یا رایدهنده معرفی بکنه، تعداد این الکترها برابر تعداد نمایندگانی است که اون ایالت در کنگره داره، یعنی تعداد نمایندگانش در مجلس به اضافهی تعداد سناتورهایش که برای همهی ایالتها، تعداد سناتورها دو تاست. همینجا من یک اشتباه رایجی را متذکر بشم، در رسانههای فارسیزبان خیلی میبینیم که به مجلس نمایندگان آمریکا میگن کنگره و به مجلس دیگر میگن سنا. کنگره در واقع به کلیت نهاد قانونگذاری در ایالات متحده گفته میشود که شامل دو مجلس نمایندگان و مجلس سنا با همدیگه است. برگردیم به بحثمون. گفتم که تعداد الکتورهای هر ایالت چطور انتخاب میشود؟ و هدف از این کار هم برقراری یک مصالحه بین ایالتهای بزرگ و ایالتهای کوچیک بود. نحوهی انتخاب الکتورهای هر ایالت هم به خود اون ایالتها سپرده شد و اینجوری دیگه ضرورتی هم نداشت به این سوال که حالا ایالتهایی که برده زیاد دارند را چیکار بکنیم و اینا جواب بدهند.
همچنین آسمان هم شگفتانگیز بود؛ ما بر روی زمین عادت داریم وقتی که روز باشه، آسمان بالای سرمون هم آبی باشه، اما چون ماه اتموسفر نداره، سطح ماه در طول روز روشنه، هر چند آسمان تاریکه. اما شاید هیچکدام این تجربیاتی که اولین فرود بر روی ماه پیش چشم انسان گذاشت، به اندازهی تماشای کرهی زمین از ماه، زیبا و یگانه نباشه. از دید ناظری که روی ماه قرار داره، کرهی زمین سیزده برابر بزرگتر از ماهی که ما از روی زمین میبینیم دیده میشود. همچنین حتی از اون فاصلهی نسبتاً زیاد هم، اقیانوسها و قارههای روی کره زمین قابل تشخیص هستند. و چون ماه اتموسفری ندارد، ستارههای آسمان و کهکشان راه شیری هم درخشانتر از زمین به نظر میرسند، و همین زیبایی آسمان ماه را صدچندان میکند. البته آسمان ماه یک فرق دیگر هم با زمین دارد، و به دلیل عدم وجود اتموسفر و شکست نور، روی ماه ستارهها چشمک نمیزند.
گربهها روزی به عنوان خدا مورد پرستش انسان بودند و گربههای امروزی هم هنوز اون روزگار رو فراموش نکردند.
افسانهی اول و شاید رایجترین باور عمومی دربارهی OCD اینه که رفتارهای تکراری و آیینی ما نشانههای از OCD هستند.
پس شاید سوال اصلی که باید بپرسیم این نباشه که چه. باید بپرسیم این نباشه که چرا اوتیسم زیاد شده، بلکه این باشه که ما چطور میتوانیم برای همهی این آدمها دنیایی بهتری بسازیم.
به عبارت سادهتر، اینها همون مواردی هستند که احتمالاً در گذشته از قلم میافتادند و کسی جدیشون نمیگرفت ولی با تعریف گستردهتر و آگاهی بیشتر، حالا شناسایی میشند و شمرده میشند.
یک ایده قوی بین محققای این است که شاید افزایش آمار اوتیسم نه به خاطر عوامل محیطی یا تکنولوژی، بلکه به خاطر تغییر در تعریف و معیارهای تشخیص اوتیسم باشد.
این دقیقاً همون چیزیه که بهش میگوییم بازنمایی نمادین. یعنی استفاده از نشونههایی که خودشون چیز دیگری را نمایندگی میکند.
زبان و رفتار انسانی مدرن شکل گرفت حدود هشتاد هزار سال پیش.
نیاکان مردم خویسان در جنوب آفریقا حدود صد و سی و پنج هزار سال پیش، از بقیهی انسانهای خردمند جدا شدند.
پژوشگرها یک ژنی به اسم فاکس پیتو پیدا کردند که به نظر میآید با تولید صدا و یادگیری در خیلی از مهرهداران مرتبط باشند
این ویژگی احتمالاً خیلی زودتر به وجود آمده، یعنی یه چیزی حدود بیست و سی میلیون سال پیش
اگر فرض کنیم که یک حداقلی از اندازهی مغز برای داشتن زبان لازمه، پس مغزهای هماندازهی ما میتوانستند زبان داشته باشند.
حجم مغز همیشه مساوی باهوش نیست و دوم این که خیلی باهوش بودن هم به معنی داشتن زبان نیست.
عیبش اینه که هنجرمون نسبت به بیشتر حیوانات پایینتر قرار گرفته و راه تنفس و راه غذا خیلی به هم نزدیک شده.
ما بعضی جاها یکسری اشیا یا علایمی پیدا کردیم که هیچ کارکرد عملی ندارند و حدس میزنیم که احتمالاً معنای نمادین داشتند.
زبان به دو مهارت نیاز دارد: یک توانایی شناختی برای درک همین بازگشتپذیریها و دو توانایی فیزیکی برای بیان اینها
اما هیچکدام از این حیوانها نمیتوانند از بازگشتپذیری یا ریکرژن برای انتقال منظورشون استفاده کنند. اما ما این کار را میکنیم، و بقیه را هم میفهمیم چون زبان دستور دارد، یه سری قواعدی که تعیین میکنند اجزا چطوری کنار همدیگه قرار بگیرند تا معانی متفاوت و مشخصی درست بشه.
منظور از بازگشتپذیری زبانی همینه که ما میتوانیم یک ساختار زبانی را درون همون ساختار دوباره و دوباره قرار بدهیم، و به این ترتیب معانی تازهای و متفاوتی بسازیم.
خیلی از انسانشناسها و زبانشناسها فکر میکنند زبان یکی از کلیدیترین چیزهایی بوده که باعث شده آدمهای مدرن بتونند جوامعی پیچیده بسازند و رفتاری داشته باشند که ما را خاص کرده.