خداحافظ آفریقا: قسمت بیست و سوم

دام‌پروری در ایران به عنوان یک دارایی محسوب می‌شدند نه به عنوان خوراک. همین اتفاق را، همین الان هم در نزد روستانشینان و اشایری که توی ایران زندگی می‌کنند می‌توانیم ببینیم. کسانی که این تجربه را داشتند که با اشایر زندگی بکنند، کوچ بکنند یا در کنار روستاییان باشند، که معیشتشون بر دام‌پروری استواره می‌بینند که اینا هر شب کباب نمی‌خورند، بلکه در مراسم خاصی، مثل عذا و عروسی این کار را انجام می‌دند. در مواردی دام‌های نر و پیر زپ می‌شدند ولی در بیشتر موارد ما شاهدین هستیم که این‌ها نگهداری می‌شدند، تبادل می‌شدند و به عنوان یک پول رایج در ابتدای دوران یک جانشینی و کشاورزی مورد استفاده قرار می‌گرفتند.