
رود۲۲/ سریال پدران غایب، فرزندان گمشده(۲)/ پسران گمشده
دانستنیهای این اپیزود ۳
روی زمانِ هر دانستنی بزن تا از همان لحظه گوش بدهی.
اولین پسر گمشده، آقای پی قهرمانه. آقای پی قهرمان در غیبت پدرش تصمیم گرفته که قهرمان خونشون بشه. غیبت پدر یعنی پدری که نیست، از نظر فیزیکی حضور نداره؛ پدری که هست اما نیست، یعنی از نظر عاطفی غایبه؛ یا پدری که هست اماای کاش نبود، یعنی حضورش حضور مخربیه، یک مادر، یک خونه و یک فضای افسرده و بیمار میسازد. بچههایی که شبیه آقای پی در نقش قهرمان گیر میافتند، تو کودکی خونهای نابسامان داشتند، به اطرافشون نگاه کردند و تصمیم گرفتند؛ مثلا اگر مسئلهی درد یا رنج آن خونه فقر بوده، اونها وقتی خیلی خیلی کوچیک بودند تصمیم گرفتند که یه روز اونقدر پول در بیارند که دیگه مثلا مادرشون هیچ مشکل مالی نداشته باشه. اگر مشکل این بوده که مثلا خانوادهای بودند که بیاهمیت بودند یا دچار ضعف بودند، اون پسر بچه تصمیم میگیره یه روزی اونقدر قوی میشم، مهم میشم، مشهور میشم، موفق میشم، قهرمان میشم که این در واقع رنج را براشون چاره کنم. پسر بچه به مادرش معمولا تو این سناریو نگاه میکنه و تصمیم میگیره آرزوهای مادرش را برآورده کنه. این نکته مهم اینجاست که برای اینکه قهرمان بتونه این تصمیم را عملی کنه باید قربانی بزرگی هم انجام بده، و اون قربانی اینه که نیازهایش را میکشه.
دومین پسر گمشده آقای سین است. آقای سین پسر خوب است. آقای سین از آن پسرهاست که هیچوقت صداش را بلند نمیکند. پیشبینیپذیر نبودن پدرش، اینکه پدرش هر لحظه ممکن بود منفجر بشه یا واکنش تکانشی و تند نشون بده، پیشبینیپذیر نبودن پدر آقای سین، به طرز غمانگیزی، آقای سین را همیشه پیشبینیپذیر کرده؛ یعنی او همیشه نایس، همیشه مراقب که مهربون باشه و بقیه را درک کنه، حتی وقتی ازش سوءاستفاده میکنند یا علنا بهش آسیب میزنند، ترجیح میده کاری نکنه، واکنشی نشون نده و نایس باقی بمونه. ناراحت نکردن بقیه، برای آقای سین در رأس گناهان کبیره قرار داره. این سیکلی است که آقای سین هر روز و هر روز درگیرشه. آقای سین جهنم متحرک خودشه. آقای سین یک گناهکار مادرزاده است، چون اینطور بهش یاد دادند، چون اینطور تربیت شده؛ او از بچگی جوری بار اومده که تو تصویر کهنالگوی یک پدر آسمانی عصبانی و سختگیر، دنبال بخشش و دنبال بهانهی مجازات و تنبیه گم شده. از همون کودکی هر لحظه از زندگی آقای سین، یه علامت سوال ناخودآگاه چالشش بوده که آیا پسر خوبیام؟ آیا پدر از من راضیه؟ و منظور از پدر هم پدر زمینی و هم اون کهنالگوی پدره.
هشتمین پسر گمشده، آقای شین وامانده است. آقای شین درگیر درد بیمعناییه، دردی که درگیرشه و همهی وجودشو پر میکنه، یه دردیه که بدون هیچ توضیحی او رو آزار میده. آقای شین خیلی وصل نبوده به زندگی، بیشتر از اینکه زندگی کرده باشه دربارهی زندگی فکر کرده؛ زندگی کردن بلد نیست، ولی میتونه ششصد تا نقلقول از بزرگان در مورد زندگی از حفظ بگه. پوچی دنیا رو دیده، و این پوچی انقدر ترسناک بوده که ازش برگردونده، اما حالا نه میتونه اون چیزی که دیده رو فراموش کنه و مثل آدمهای دیگه مشغول زندگی بشه، و نه جرات داره دوباره روش رو به سمت اون پوچی برگردونه و ببینه تهش چیه. آقای شین تو این وضعیت بینابینی گیر افتاده، بیقراره، در واقع تکیهگاهی در زندگی نداره؛ بیشتر از بقیهی پسرها، غیبت پدر آقای شین رو آزار داده، چون غیبت پدر معادل مرگ تمام معناهای زندگی بوده. ترس آقای شین، ترس از پوچیه؛ ترس مرکزیش، ترس از بیمعنایی و پوچی زندگیه.
بخشها ۲۱
دربارهٔ این اپیزود
توضیح مهم: هر چه این سفر درونی بیشتر رفت و کتاب های جدید بیشتری راهنمای ما شدند، بیشتر درک کردیم که نام درست این سریال «پدران غایب، فرزندان گمشده» است. این رنج مشترک و این سیر درباره ی همه ی ماست فارغ از جنسیت. از خطای رخ داده در نام گذاری پوزش میخواهم و برای همه ی ما فرزندان گمشده، از صمیم قلب آرزوی گره گشایی دارم.
منابع: -پدران غایب اثر گای کارنو- ترجمه فرشید قهرمانی- نشر بنیاد فرهنگ زندگی