آرکیتایپ «آقای شین» (وامانده) چرا گرفتار احساس پوچی زندگی است؟
پاسخ
هشتمین پسر گمشده، آقای شین وامانده است. آقای شین درگیر درد بیمعناییه، دردی که درگیرشه و همهی وجودشو پر میکنه، یه دردیه که بدون هیچ توضیحی او رو آزار میده. آقای شین خیلی وصل نبوده به زندگی، بیشتر از اینکه زندگی کرده باشه دربارهی زندگی فکر کرده؛ زندگی کردن بلد نیست، ولی میتونه ششصد تا نقلقول از بزرگان در مورد زندگی از حفظ بگه. پوچی دنیا رو دیده، و این پوچی انقدر ترسناک بوده که ازش برگردونده، اما حالا نه میتونه اون چیزی که دیده رو فراموش کنه و مثل آدمهای دیگه مشغول زندگی بشه، و نه جرات داره دوباره روش رو به سمت اون پوچی برگردونه و ببینه تهش چیه. آقای شین تو این وضعیت بینابینی گیر افتاده، بیقراره، در واقع تکیهگاهی در زندگی نداره؛ بیشتر از بقیهی پسرها، غیبت پدر آقای شین رو آزار داده، چون غیبت پدر معادل مرگ تمام معناهای زندگی بوده. ترس آقای شین، ترس از پوچیه؛ ترس مرکزیش، ترس از بیمعنایی و پوچی زندگیه.