چرا نئاندرتالها عمدتاً شکارچیانی با روش ضربه از فاصله نزدیک بودند؟
پاسخ
شواهد دیگری هم هست. شواهد دیگر از روی بدن خود نئاندرتالها است. قبلاً هم گفتم نئاندرتالها عموماً آثار شکستگی و جوشخوردگی روی استخوانهای ترقوه، کتف و بازوهایشان مشاهده میشود، و باز هم اینها همبستگی معناداری دارد با نحوه شکار کردنشان. دستهی سومی از شواهد که این نوع را تأیید میکند که نوع شکار ضربه از فاصلهی نزدیک بوده، آثار و حفراتی است که روی استخوان جانوران به دست آمده... نوع سوراخی که در آن ایجاد شده با نوع سوراخی که یک حرکت پرتابی میتواند ایجاد کند کاملاً متفاوت بوده، کاملاً نشان میداد که این مربوط است به یک ضربهی سخت از فاصلهی نزدیک.
این پاسخ مفید بود؟