چرا صادق هدایت نسبت به حزب توده و سیاستهای آن در مسئله تجزیهطلبی آذربایجان دچار یأس و ناامیدی شد؟
پاسخ
یأس مجدد هدایت با سیاستهای حزب توده در مسئله تجزیهطلبی آذربایجان و انشعاب سال 1326 شروع شد که عاملی برای بریدن هدایت از بسیاری از رفقای حزبش بود و باعث شد که امیدش را نسبت به حزب توده به کلی از دست بدهد. با این وجود تحلیل موشکافانهٔ آثار دورهٔ معروف به امیدواری هدایت، مشخصاً حاجیآقا و ولنگاری، نشان میدهد حتی امیدواری اوایل دههٔ بیست هم بیشتر جنبهٔ ظاهری داشته، انگار که مشکلات و دلواپسیهای شخصی و روانی فلسفی هدایت، ریشهایتر از این حرفها بود. چیزی که واضح و مشخص است این است که هدایت هم در سالهای اول تشکیل حزب توده، موافق و همرایی شعارهای این حزب بوده، هرچند که هیچوقت به عضویت رسمی این حزب درنیامد. اما این موافقت و همرایی با تشکیل حزب دموکرات آذربایجان و حمایت حزب توده از تجزیهطلبی و استقلال آذربایجان کاملاً از بین رفت.
این پاسخ مفید بود؟