چرا تاجران اروپایی در قرن شانزدهم بهصورت گروهی و سهامی در تجارت دریایی سرمایهگذاری میکردند؟
پاسخ
برای شروع داستان بورس باید به اروپای قرن چهارده و پانزده برویم. در این دوران، اروپاییها تازه داشتند از قرون وسطا عبور میکردند و در حال شکل دادن به سیستمهای مالی و تجاریشان بودند. شهرهای اروپا کمکم داشتند به مرکز تجارت جهان تبدیل میشدند. مخصوصاً شهرهای بندری نقش مهمتری داشتند چون باعث رونق تجارت دریایی با خارج از اروپا میشدند. آنوقتها بیشترین تجارت اروپا با کشتی انجام میشد. هر تاجری چندین کشتی برای تجارت داشت. ولی خب، تجارت دریایی به خاطر خطراتی که در دریا وجود داشت خیلی پرریسک بود. امکان داشت یک کشتی غرق بشود و تمام سرمایهی تاجر نابود بشود. در نتیجه تجار تصمیم گرفتند این خطرات و ریسکها را کم کنند و راهکارشان هم این بود که بهصورت دستهجمعی تجارت کنند. توی این مدل هر وقت تاجری قصد تجارت داشت، چند تاجر دیگر را هم وارد تجارتش میکرد و از هر کدام میخواست که سهمی بگذارند و اینجوری با هم شریک بشوند. حالا اگر این کشتی سالم به مقصد میرسید، هر کدامشان به اندازهای که از کشتی سهم داشتند سود میبردند، و اگر ضرر میدادند هم، این ضرر به اندازهی سهمشان بین همهی تجار تقسیم میشد، و با این روش جلوی ورشکستگی یک تاجر گرفته میشد. یعنی درست ضرر میکردند ولی این ضرر از اینکه همهی سرمایهات را یکجا از دست بدهی کمتر بود، پس ورشکست نمیشدند. تجارت جمعی بین تجار اروپایی تبدیل شد به شیوهی رایجشان.