چگونه سکههای فلزی جای خود را به اسکناس و نظام استاندارد طلا دادند؟
پاسخ
سکه خیلی از مشکلات پولهای قبلی را حل کرد، اما همچنان یک مشکل اساسی وجود داشت: جابجایی سخت بود. علاوه بر سنگینی و دشواری جابجایی، خطر راهزنی و سرقت هم بسیار بالا بود، بخصوص تاجرایی که لازم بود سکههای زیادی را برای خرید و فروش بین شهرها جابجا کنند، ریسک زیادی را تحمل میکردند. همین شد که تاجر میتوانست هر وقت بخواهد برسه و بره پیش امینالتجار و سکه تحویل بگیرد. تو جوامعی که تجارت نقش پررنگی درشون داشت به تدریج کسبوکار این امینالتجارها گسترش گرفت و کمکم تبدیل شدند به بانکهای اولیه. پولهای کاغذی اولیه در واقع همون سفتههای امروزی بودند. البته این سفتهها تا قرنها بعد جای پولهای فلزی را نگرفتند، بلکه در کنارشون مورد استفاده قرار میگرفتند. به این نظام پولی، نظام پولی استاندارد طلا میگفتند. استاندارد مبادله هم بین آدمها همچنان طلا بود ولی به جای مبادلهی فیزیکی طلا ممکن بود از رسید این طلاها استفاده کنند. حوالی قرنهای هفده و هجده میلادی، وقتی که دولتهای ملی توی اروپا کمکم داشتند تشکیل میشدند، دولتها وظیفهی تبدیل رسید به طلا را به عهده گرفتند. اسم اون رسید یا سفته را هم گذاشتند اسکناس. بعد از اینکه اسکناس به وجود اومد، پول کاغذی عملاً جای پول فلزی را گرفت. تا قرن بیستم میلادی دیگر تقریباً تمام کشورها نظام استاندارد طلا را پذیرفته بودند و از اسکناس استفاده میکردند. اوایل قرن بیستم بود که برخی از دولتها مثل دولت ایالات متحده اعلام کردند که مالکیت طلا ممنوعه و فقط دولت اجازهی تملک طلا را دارد. آدمها مجبور شدند که طلاهایشان را به خزانهداری تحویل بدند و عوضش اسکناس بگیرند. سیاست دیگر دولت ایالات متحده این بود که پول خودش یعنی دلار را با خزانهی طلا تثبیت کرد. مثلاً به ازای هر انس طلایی که تو خزانهی دولت ایالات متحده باشه، دولت اجازه داشت سی و پنج دلار اسکناس چاپ کند. بعدها، خروج طلا از کشور هم ممنوع بود.