پرش به محتوای اصلی

کفش‌های چرمی چند تکه در قرون وسطی چگونه تحول یافتند و چرا نوک دراز کفش نشانه‌ی طبقه‌ی اجتماعی بود؟

پاسخ

یک اتفاق مهم که در اوایل قرون وسطی افتاد، این بود که کفش‌های چند تکه درست شدند و مد شدند. تا قبل از آن، کفش‌های چرمی یک تکه چرم بودند که لبه‌هایشان سوراخ‌سوراخ داشت و بندهای چرمی از آن‌ها رد می‌شد؛ پا را روی این یک تکه چرم می‌گذاشتند و با بندهای چرمی از بالا می‌بستند. این می‌شد کفش. اما در قرون وسطی کفش‌هایی درست شد که از تکه‌های مختلف چرم درست شده بودند و شکل ثابتی داشتند، شبیه کفش‌های امروزی ما. مخصوصاً چون هوای اروپا به خاطر تغییرات جوی خیلی سردتر شده بود، چرم هم گرم نگه می‌داشت، هم ضدآب بود، هم مقاومتش نسبتاً بالا بود. در نتیجه محبوبیتش کمی بالاتر رفت و بیشتر استفاده شد. در اواخر قرون وسطی، یک سری کفش‌های چرمی مد شد که دیگر همه می‌پوشیدند: کفش‌های چرمی نوک‌تیزی که نوکشان خیلی دراز بود و بعضاً یک پیچ هم به بالا می‌خورد. این کفش‌ها خیلی محبوب بودند و در اروپای قرون وسطی همه می‌پوشیدندشان. اصلاً دراز بودن آن نوک کفش، نشان‌دهنده‌ی کلاس اجتماعی آدم‌ها بود؛ هرچه نوک کفش درازتر بود، طرف اشرافی‌تر به حساب می‌آمد.

این پاسخ مفید بود؟
بازخورد