آرکیتایپ «آقای سین» (پسر خوب) چگونه شکل میگیرد و چرا همیشه نگران ناراحت کردن دیگران است؟
پاسخ
دومین پسر گمشده آقای سین است. آقای سین پسر خوب است. آقای سین از آن پسرهاست که هیچوقت صداش را بلند نمیکند. پیشبینیپذیر نبودن پدرش، اینکه پدرش هر لحظه ممکن بود منفجر بشه یا واکنش تکانشی و تند نشون بده، پیشبینیپذیر نبودن پدر آقای سین، به طرز غمانگیزی، آقای سین را همیشه پیشبینیپذیر کرده؛ یعنی او همیشه نایس، همیشه مراقب که مهربون باشه و بقیه را درک کنه، حتی وقتی ازش سوءاستفاده میکنند یا علنا بهش آسیب میزنند، ترجیح میده کاری نکنه، واکنشی نشون نده و نایس باقی بمونه. ناراحت نکردن بقیه، برای آقای سین در رأس گناهان کبیره قرار داره. این سیکلی است که آقای سین هر روز و هر روز درگیرشه. آقای سین جهنم متحرک خودشه. آقای سین یک گناهکار مادرزاده است، چون اینطور بهش یاد دادند، چون اینطور تربیت شده؛ او از بچگی جوری بار اومده که تو تصویر کهنالگوی یک پدر آسمانی عصبانی و سختگیر، دنبال بخشش و دنبال بهانهی مجازات و تنبیه گم شده. از همون کودکی هر لحظه از زندگی آقای سین، یه علامت سوال ناخودآگاه چالشش بوده که آیا پسر خوبیام؟ آیا پدر از من راضیه؟ و منظور از پدر هم پدر زمینی و هم اون کهنالگوی پدره.