شاهرخ مسکوب چه زمانی و چگونه درگذشت؟
پاسخ
اما خیلی طول نکشید که آخرین ملاقات مسکوب و کامشاد از راه رسید. کامشاد دربارهی اون ملاقات میگه: شاهرخ لابد تا حالا فهمیدهاید آدم بسیار شوخی بود، به خودش بیش از هر کس میخندید. در حاضرجوابی کمنظیر بود: من و او عمری یکدیگر را دست انداختیم و به ریش دنیا خندیدیم. روز دومی که در بیمارستان به دیدنش رفتم، دست چپش را که روز قبل سالم مینمود از بالا تا پایین پانسمان کرده بودند. منوچهر پیروز دوست و همکلاسی دبیرستان و دانشگاهمان نیز آنجا بود. گفتیم این چیست؟ گفت دیشب میخواستند سرمها را که مدتی است در دست راستم است به دست چپ وصل کنند. هر چه گشتند نتوانستند رگی پیدا کنند، دستم را هم زخم و زیلی کردند. گفتیم چرا به آنها نگفتی من رگ ندارم؟ لبخندی زد و گفت: آخه جانم، همه چیز را که نمیشود به همه کس گفت، هم خودت را لو میدهی هم دوستانت را! شب چهارم، دمدمههای سحر خبر دادند که حال شاهرخ رو به وخامت گذاشته است. در بیمارستان چشمهایش بسته بود و دیگر به خود نبود. شاهرخ ساعت سه و نیم بامداد روز سهشنبه بیست و سوم فروردین هزار و سیصد و هشتاد و چهار جان باخت. پیکرش را به سردخانهی بیمارستان بردند و قرار شد از خانه برای او لباس بیاورند.