دانستنیهای «دانشگاه استنفورد»
در دانشگاه استنفورد که خیلی آدمهای کمالگرا آنجا چگالیشان زیاد است و تعدادشان زیاد است، یک سندرمی هست به نام سندرم اردک استنفورد. چند وقتی پیش آنجا اوضاع سلامت روان را دیدند که خیلی بحرانی شده، مثلا نرخ خودکشی، نرخ افسردگی، نرخ انواع اختلالات، اوضاع سلامت روان خوب نبود. وقتی بررسی کردند دیدند یکی از مهمترین دلایل، شاید مهمترین دلیل، سندرم اردک استنفورد بوده. داستان این است که در استنفورد شما باید نابغه به نظر بیایید، یکی از خشنترین دانشگاههای دنیا است دیگر، و در واقع نابغه به این شکل که انگار تلاشی برای نابغه بودن نمیکنید؛ یعنی یک اردک روی آب خیلی ثابت و باوقار به نظر میرسد، اما زیر آب یک پازدن عجیب و غریب و پرهیاهو در کار است. دانشجویان استنفورد برای اینکه این پرکاری تایید نمیشده، نبوغ بوده، یعنی اگر تو بدجوری تلاش میکردی نه کوششی، چون آنجا پر آدمهای نابغه است، آن تقلای زیر آب را از همدیگه پنهان میکردند، آن بیخوابیها، آن نشدنها، آن شکستها، آن احساسات را پنهان میکردند برای اینکه شبیه نابغهای به نظر برسند که نبوغ از درونش میجوشد.