دانستنیهای «سرنا»
سرنا به یارانش گفت سلاحشون را پایین بذارند و زه کمانشون را باز کنند تا نشان بدهند که به قصد جنگ نیامدند و کراسوس بهتره هر چه زودتر خودش را تسلیم کنه، نیروهاش هم عقبنشینی کنند و میانرودان را به ایران واگذار کنند. سرنا فرستادهی کراسوس را دستگیر کرد و خودش به همراه قشونش به سوی رومیها حرکت کرد. همین که به کراسوس رسید گفت: عجب، سردار رومی پیادست و ما سواره. اینو گفت و دستور داد اسبی برای کراسوس بیارند. کراسوس جواب داد: این حال ما نه تقصیر شماست و نه تقصیر من. هر کدام از ما موافق عادت کشورش رفتار کرده. گفت: از این زمان به بعد بین ارد، پادشاه ایران و رومیها عهد و پیمان دوستی و برادری منعقد میشود، ولی شرایط این پیماننامه بایستی در کنار میانرودان معین بشود، چرا که شما رومیها شرایط قراردادی را که میبندید همیشه فراموش میکنید؟ کراسوس و سایر سرداران رومی در مقابل سرنا و یارانش به زانو درآمده بودند. سرنا دستور داد برای کراسوس یک اسبی بیارند و اون را سوار بر اسب به سمت اردوگاه خودش ببرند.
جنگ حران در تاریخ ایران بیهمتا است، چرا که نخستین بار بود ایرانیها با رومیهای جهانگیر میجنگیدند و تونستند پیروز این نبرد حیثیتی بشند. اما اگر ایرانیها در این نبرد شکست میخوردند دیگه نمیتونستند جلوی رومیها را بگیرند، و ایران به کلی زیر یوغ و سلطهی بیگانگان میرفت. در واقع اشکانیان، سه کار بزرگ برای ایران انجام دادند. یکی اینکه سلوکیان را از ایران بیرون کردند. دوم اینکه جلوی یورش مردمان شمالی که میخواستند به ایران هجوم بیارند را گرفتند. و سوم و مهمتر از همه، اینکه رومیها را در اون طرف فرات متوقف کردند و به آنها فهماندند برای کشورگشاییهایشان حدی قائل باشند. بعد از نبرد حران و شکست رومیها از سردار نامدار ایرانی یعنی سرنا همه چیز برای این امپراتوری قدرتمند تغییر کرد. اشکانیان برای تصرف منطقهی سوریه بخشهایی از خاک روم را هم در اختیار گرفتند. در اون دوران اشکانیان در اوج قدرت بودند، پادشاه اشکانی ارد دوم بود و نیروهای آماده به رزمی داشت. اما برعکس قضیه، در جمهوری روم شرایط اصلا تعریفی نداشت. نیروهای جمهوری روم بعد از شکست حران به شدت ضعیف شده بودند و اختلافات داخلی، در داخل جمهوری روم بیداد میکرد. خیلی از این سرداران به جون همدیگه افتاده بودند. کاسیوس فرمانروای منطقهی سوریه به خوبی این رو میدونست که اگر نیروهای اشکانی به سمت سوریه حرکت کنند، هیچ شانسی برای دفاع در مقابل نیروهای اشکانی نخواهد داشت. کاسیوس هیچ امیدی هم به دو سردار دیگر روم، یعنی ژولیوس سزار و پمپه نداشت. چون آنها هم درگیریهای خودشون را داشتند و به هیچ عنوان قرار نبود کمکی برای کاسیوس بفرستند. همین طور که در نبرد حران دیدیم، ارد دوم بعد از پیروزی سرنا در جنگ حران، سردار خودش سرنا را به قتل رسوند، چون ارد دوم احساس خطر میکرد، میدید که سرنا نزد سپاهیان ایران خیلی محبوب شده، احساس میکرد که شاید سرنا تاج و تخت پادشاهی را به دست بیاره، به همین دلیل سرنا را به قتل رسوند، سپاه اشکانی بر سر همین قضیه از سرداران نامدار تهی شده بود. ارد دوم، فرمانروایی لشگر اشکانیان را به دست فرزند ارشدش پاکور سپرد. اما از اونجایی که پاکور بسیار جوان و کمتجربه بود، یک مشاور هم در کنار پاکور گذاشت. این مشاور از یاران سرنا بود. سردار خبره و جنگ آزمودهای به نام اوساک.