دانستنیهای «ناصرالدین»
اقامت هفت ماه ناصرالدین در تبریز اولین تجربهاش در حکومتداری بود. به دور از مادر و به دور از خویشاوندان دربار تهران برای اولین بار ناصرالدین تا اندازهٔ زیادی در تصمیمگیریها استقلال داشت. در این دوران او با مسائل و مشکلات از نزدیک آشنا شد و با مشکلاتی مثل بحران مالی و کشمکش با دولت مرکزی و نارضایتی عمومی و اختلافات مذهبی قشنگ دست و پنجه نرم کرد و خودش را گرم کرد برای پادشاهی ایران. منتها بزرگترین شانسی که ناصرالدین داشت این بود که در کنارش مردی بود که همهجوره هوایش را داشت، مثل کوه پشت سرش بود و هر مشکلی را میتوانست با درایت و شجاعت و حتی بعضی اوقات با خشونت حل کند. کسی که برای ناصرالدین هم حکم معلم را داشت هم حکم پدر را. کسی که هر مسئولیتی که بهش واگذار میشد را به نحو احسن و با دلسوزی انجام میداد. همانطور که احتمالاً حدس زدید این شخص کسی نیست جز امیر تاریخ ایران، میرزاتقیخان فراهانی ملقب به امیرکبیر.