دانستنیهای «نیکسون»
نظام استاندارد طلا، دو دهه بعد از جنگ جهانی دوم به تثبیت شرایط اقتصادی کشورهای جنگزده کمک زیادی کرد. اما از نیمهی دههی شصت میلادی تورم آمریکا شروع به افزایش پیدا کرد. سال 1960 تورم سالیانهی آمریکا نزدیک یک درصد بود، اما سال 1970 به شش درصد رسیده بود. این افزایش باعث شد که نیکسون رییسجمهور وقت ایالات متحده مجموعهای از اصلاحات را برای کنترل تورم کلید بزنه. یکی از این اصلاحات حذف تبدیلپذیری دلار به طلا بود. با این کار عملاً نظام برتون وودز و استاندارد طلا از بین رفت. عصر تازهای در تاریخ پولی دنیا شروع شده بود. اما از قضا نظام پولی جدید حتی تورمخیزتر از قبل بود. ظرف ده سال تورم ایالات متحده به پانزده درصد هم رسید. شاید فکر کنید پانزده درصد که چیزی نیست ولی خب، این یکی از بالاترین تورمهایی است که آمریکا در تاریخ خودش تجربه کرده. بدتر اینکه تمام کشورهایی که پول خودشون را با دلار آمریکا تثبیت کرده بودن هم داشتند تورمهای بیسابقه یا کمسابقهای را تجربه میکردند. مشکل کجا بود؟ چرا تورم زیاد شده بود؟ چطور میشد تورم را به حالت عادیاش برگرداند؟ در این فضا بود که دیالوگ فریدمن و ساموالسون رفت به سمت تورم و ماهیت پول. اما بیایید سعی کنیم از اول شروع کنیم. خب تورم چیه؟ طبق قرارداد به افزایش مستمر قیمت سبدی از کالاها میگوییم تورم.