دانستنیهای «کراسوس»
سرنا به یارانش گفت سلاحشون را پایین بذارند و زه کمانشون را باز کنند تا نشان بدهند که به قصد جنگ نیامدند و کراسوس بهتره هر چه زودتر خودش را تسلیم کنه، نیروهاش هم عقبنشینی کنند و میانرودان را به ایران واگذار کنند. سرنا فرستادهی کراسوس را دستگیر کرد و خودش به همراه قشونش به سوی رومیها حرکت کرد. همین که به کراسوس رسید گفت: عجب، سردار رومی پیادست و ما سواره. اینو گفت و دستور داد اسبی برای کراسوس بیارند. کراسوس جواب داد: این حال ما نه تقصیر شماست و نه تقصیر من. هر کدام از ما موافق عادت کشورش رفتار کرده. گفت: از این زمان به بعد بین ارد، پادشاه ایران و رومیها عهد و پیمان دوستی و برادری منعقد میشود، ولی شرایط این پیماننامه بایستی در کنار میانرودان معین بشود، چرا که شما رومیها شرایط قراردادی را که میبندید همیشه فراموش میکنید؟ کراسوس و سایر سرداران رومی در مقابل سرنا و یارانش به زانو درآمده بودند. سرنا دستور داد برای کراسوس یک اسبی بیارند و اون را سوار بر اسب به سمت اردوگاه خودش ببرند.
کراسوس همچنان تمایلی به تسلیم شدن نداشت. ولی یارانش دیگه نمیتوانستند بجنگن. بین سربازانش درگیری پیش اومد. سربازان با همدیگر درگیر شدند و به کراسوس فشار میآوردند. گفتند تو فرمانده مایی، هر چه زودتر خودت را تسلیم کن و ما را به کشتن نده. کراسوس وقتی وضعیت را اینطور دید، برای سربازانش سخنرانی کرد. گفت در آینده در تاریخ بنویسید: من قصد تسلیم شدن نداشتم ولی به قدری شما ترسو و بزدلید که من را در دهان دشمن میخواید بندازید. و برای سپاه این چنینی هیچ ارزشی قائل نیستم. ولی سربازان همچنان به کراسوس اصرار میکردند که خودش را تسلیم کند. به کراسوس گفته بودند که نیروهای اشکانی سلاحهایشان را زمین گذاشتند، قصد کشتن ما را ندارند، اگر تسلیم بشی و با آنها وارد مذاکره بشی دیگه خونی ریخته نمیشود، ما جنگ را تا همین الان باختیم. کراسوس تصمیم گرفت یکی از یارانش را به سمت سورنا بفرسته تا شرایط مذاکره را بررسی کنند.
کراسوس با سایر سرداران تفاوت داشت، سودای گسترش قلمروش را داشت، دوست داشت حکومتهای باستانی سلوکیان را زنده کند، خودشم که حکمران سوریه بود، گفت بریم شهرهای اطراف سوریه را فتح کنیم، که بهش منطقه سلوکیه گفته میشد، از اون طرف بریم حکومت اشکانیان را فتح کنیم و ضمیمهی قلمرومان کنیم، بعد هم بریم هندوستان را فتح کنیم و حکومت دوران اسکندر را میتوانیم زنده کنیم، یک چنین تفکری داشت. کراسوس به نیروهاش دستور داد که از سوریه خارج بشن و به سمت شهرهای سلوکیه برن، شهرهایی که در قلمرو حکومت اشکانیان بود، گفت به اونجا برید یه سرگوشی آب بدید، ببینید اوضاع احوال چطوره، یه اطلاعاتی از این حکومت به دست میآوریم، اگر خبری نبود همون مناطق را حفظ کنید و نیروها در همون جا اتراق کنند. خود کراسوس هم در این لشکرکشی همراه نیروهای رومی بود. به سمت این مناطق حرکت کردند، چند تا شهر را هم در اختیار گرفتند، و بعد از یه مدتی کراسوس و نیروهایش دوباره به سوریه برگشتند. این بار دیگه قصد داشتند به قلب نیروهای اشکانی بزنند و حکومت اشکانیان را کلا فتح کنند. کراسوس در سوریه جلسهای با بزرگان جمهوری روم برقرار کرد.